شد . رمله دين همسر را پذيرا نشد ؛ تا اينكه عبيداللَّه در حبشه درگذشت و پيامبر اسلام پس از آگاهى از پايدارى چنين زنى در ايمان و عقيده ، از مدينه قاصدى به حبشه فرستاد تا از او جهت ازدواج ، خواستگارى كند . « 1 » پس از اعلام رضايت رمله ، « خالد بن سعيد بن عاص » او را به عقد پيامبر در آورد و نجاشى - حاكم حبشه - چهارهزار درهم يا چهارصد دينار مَهر او را تقبّل نمود . « 2 » متأسّفانه از چگونگى اين ازدواج و تاريخ مراسم ، در متون تاريخى و روايات دينى به اختلاف برمىخوريم ؛ ولى آنچه مسلّم است پيامبر صلى الله عليه و آله در سال 6 / 7 ه . ق . « رمله » را در مدينه ديده است .
« رمله » پس از رحلت پيامبر ، محدّثى پيشه كرد و از آن حضرت و نيز زينب بنت جحش نقلها نمود . دخترش حبيبه و نيز عروة بن زبير و زينب بنت امّسلمه از او رواياتى را ثبت كردهاند .
امّالمؤمنين : رمله در سال 42 يا 44 ه . ق . در مدينه درگذشت و او را در كنار همسران پيامبر به خاك سپردند . « 3 » ابن عبدالبر گفته است :
على بن حسين در هنگامى كه خانهاش را حفر مىكرده است ، تخت سنگى ديده كه بر آن جملهء « هذا قبر رملة بنت صخر » « 4 » كتابت شده بود . « 5 » اين سند با آنچه ابنشبه - مورّخ مدنى - در مورد حفر خانهء عقيل گفته است ، مطابقت دارد . « 6 »
هامش
( 1 ) . حاكم نيشابورى ، « المستدرك » ج 4 ، ص 20 ، به نقل از زهرى . محمّدبن جرير طبرى ، « تاريخ الرّسل و الملوك » ج 4 ، ص 1293 ، ترجمهء فارسى ؛ ابنهشام ، « السّيرة النّبويّه » ج 1 ، ص 364 ، به نقل از ابناسحاق ؛ ابنسعد ، « الطّبقات الكبرى » ، حافظ ذهبى ، « تلخيص المستدرك » ج 4 ، ص 20 ، پاورقى .
( 2 ) . ابنهشام ، « السيرة النبويّه » ج 4 ، ص 294 ؛ ابن عبدالبر ، « الاستيعاب فى أسماء الاصحاب » ج 4 ، ص 304 ، هامش الإصابه .
( 3 ) . ابنحبان ، « الثّقات » . ابنحجر عسقلانى ، « تهذيبالتهذيب » ج 12 ، ص 419
( 4 ) . « اين قبر رمله دختر صخر مىباشد . »
( 5 ) . « الاستيعاب » ج 4 ، ص 306
( 6 ) . سمهودى ، « وفاءالوفا » .