كه خود را با عصبيّتى لجامگسيخته آمادهء نبرد با پيامبر كرده بودند ، عازم آن ناحيه شد .
در اين نبرد كه بعدها به غزوهء المريسيع ( / غزوه بنىالمصطلق ) شهرت يافت ، بنومصطلق شكست خوردند و بازماندگانشان به اسارت مسلمانان درآمدند . « 1 » « جويريه » به همراه پدرش حارث از جمله اسرايى بودند كه به مدينه آورده شدند . « 2 » با وجود آنكه به رسم قبائل عرب ، جويريه جزء سهم « ثابت بن قيس بن شماس » بود ، نظر به موقعيّت ممتاز او به عنوان بزرگ طايفهء « بنومُصطلق » از پيامبر خواست كه به او در حفظ حيثيّتش كمك كند . پيامبر با درخواستش موافقت كرد و او را به همسرى برگزيد . « 3 » اين ازدواج باعث شد كه كسانى كه از طايفهء « بنومُصطلق » به اسارت مسلمانان درآمده بودند ، منسوب به خانوادهء پيامبر شوند . از اين رو مسلمانان اسرا را آزاد كردند . « 4 » ولى يعقوبى مىگويد :
زنان اسير آزاد شدند و آنگاه مسلمانان با آنها ازدواج كردند . طبرى تصريح مىكند كه به اين ترتيب « يكصد خانوار از بنىمصطلق آزاد شدند . » « 5 » جويريه بيست ساله بود كه به عقد پيامبر در آمد و تا سال 50 يا 56 هجرت در قيد حيات بود و گفتهاند كه در زمان مروان بن حكم در مدينه وفات يافت و در بقيع ، مجاور مقابر ديگر همسران پيامبر به خاك سپرده شد . « 6 »
خ : مقبرهء صفيّهء اسرائيليّه
او دختر « حى بن اخطب يهودى » بود كه نخست با « ابوعبيد سلام بن مشكم » ازدواج نمود و سپس از او جدا شده ، همسر « كنانة ابن ابىالحفيق » شد .
هامش
( 1 ) . ابنكثير ، « السّيرة النّبويّه » ج 3 ، ص 297 ؛ ابنهشام ، « السّيرة النّبويه » ج 3 ، ص 63
( 2 ) . ابنهشام ، « السيرة النبويّه » ج 4 ، ص 295
( 3 ) . ابنهشام ، « السّيرة النّبويّه » به نقل از ابناسحاق به روايت از محمّد بن جعفر بن زبير به نقل از عروه و اواز عايشه . سهيلى ، « روض الأُنُف » ذيل روايت ابناسحاق ؛ شيخ طبرسى ، « اعلام الورى » ص 103 ؛ حاكم نيشابورى ، « المستدرك على الصّحيحين » ج 4 ، ص 27
( 4 ) . نك : طبرسى ، ابناسحاق
( 5 ) . تاريخ طبرى ، ص 1103 ، ترجمهء فارسى .
( 6 ) . ابنحبان ، « الثقات » ج 2 ، ص 141 ؛ ابنحجر عسقلانى ، « الإصابه » ؛ ابنسعد ، « الطّبقات الكبرى » ج 8 ، ص 83 ؛ نويرى ، « نهاية الارب » جزء 18 ، ص 170