يده اليمنى فصنع النّاس خواتيم من ذهب فجلس رسول اللَّه على المنبر فنزعه و قال إنّي كنت ألبس هذا الخاتم و أجعل فصّه من باطن كفّي فرمى به و قال لا واللَّه ألبسه أبدا و نبذ النبيّ الخاتم فنبذ النّاس خواتيمهم » . « 1 » اين سند از امام جعفر بن محمّد عليه السلام از پدرش نيز مورد استناد ابنسعد قرار گرفته است و به هر حال به تصريح ابوهريرة :
« عن النبى انه نهى عن خاتم الذهب » . « 2 » ابنسعد به انگشتر نقرهاى پيامبر با نقش محمّد رسول اللَّه ، تصريحات متعدّدى نموده و همانند نسائى و ابنماجه ، اسنادى چند را در خصوص نگين حبشى آن و اينكه پيامبر ديگران را از تقليد و روسازى چنين نقشى منع فرمود ، يادآور شده است . « 3 » بر اين اساس و مأخذ ، سه نظريّهء مهم در چگونگى نقش انگشتر پيامبر ارائه شده است كه همگى آنها مىتواند با توجّه به تعدّد آنها در زمان حياتش مورد قبول واقع شود .
ابنسير معتقد بود نقش مزبور « بسم اللَّه محمّد رسول اللَّه » بود . ديگر محدّثان از جمله انس بن مالك مدّعيند متن حكشده بر انگشترى پيامبر « محمّد رسول اللَّه » بود . « 4 »
هامش
( 1 ) . « رسول گرامى صلى الله عليه و آله انگشترى طلا اختيار كرد و هرگاه آن را به انگشت دست راست مىكرد ، نگينش را در داخل كف دست قرار مىداد . مردم چون اين را ديدند انگشترهاى طلا ساختند ، رسول گرامى صلى الله عليه و آله بالاى منبر رفتند و آن را از دست در آوردند و فرمودند : من اين انگشتر را به دست مىكردم و نگينش را در داخل كف دستم قرار مىدادم ، پس آن را به دور انداختند و فرمودند به خدا سوگند هرگز آن را به دست نخواهم كرد . پيامبر انگشتر را به دور انداختند و مردم نيز چنين كردند . » الطّبقات الكبرى ، جزء الأوّل ، قسم الثانى ، ص 160 / 162 ، چاپ 1322 ، ليدن .
( 2 ) . « آمده است كه پيامبر انگشتر طلا را تحريم كرد . »
( 3 ) . همچنين نك : طريحى ، مجمعالبحرين ، ص 470 ، چاپ سنگى . امام بخارى ، صحيح ، كتاب اللّباس ، باب 48 ، 50 ، 52 ، 54 ، 55 . ابوداود ، سنن ، كتاب 33 ، باب 1 / 4 . ترمذى ، سنن ، كتاب 22 ، اللباس ، باب 14 ، 17 . مالك ، الموطأ ، كتاب 49 ، حديث 37 . ابنكثير ، البداية و النّهاية ، ج 6 ، ص 3
( 4 ) . همچنين نك : شهابالدّين نويرى ، نهاية الارب في فنون الأدب ، ج 18 ، ص 290 ، چاپ دارالكتب المصريّه ، 1955 م .