فصل سوم ؛ چاه رومه
الف : رومه ، مُزَنى
ياقوت حموى و ابناثير گفتهاند : رومه نام چاهى است در مدينه كه بين زمينهاى جرف و زغابه واقع شده است . « 1 » فيروزآبادى معتقد است كه تلفّظ صحيح اين كلمه ، « رُومَةَ » است ؛ « و هى بئرعقيق المدينه » . « 2 » به تصريح ابنسعد به نقل از ابنعمر آن چاه از املاك فردى از قبيلهء « مزينة » بوده ؛ « 3 » ولى بنا به پژوهشهاى قسطلانى ، بشر بن بشير الاسلمى ، ابوبكر حازمى و ابوعبداللَّه بن منذه ، نام صاحب چاه را « رومهء يهودى » و منسوب به قبيلهء « بنوغفّار » دانستهاند . « 4 » يعقوبى ضمن شرح موقعيّت وادى عقيق در مدينه مىنويسد :
« العقيق الكبير و العقيق في آبار منها بئر رومة و هي حفير بني مازن . . . » « 5 » و همدانى
هامش
( 1 ) . معجمالبلدان ، ج 3 ، ص 104 و النّهاية ، ج 2 ، ص 279 و نيز : ياقوت حموى ، « المشترك وضعاً و المفترق صقعاً » ، ص 226 ، ليپزيك ، 1846 م .
( 2 ) . المغانم المطابة في معالم طابه ، ص 40
( 3 ) . الطّبقات الكبرى ، ج 1 ، ص 503
( 4 ) . ارشاد السّارى بشرح صحيح البخارى ، ج 4 ، ص 192 / 193 ، چاپ دارالفكر ، افست ، 1304 ه . ق . نيز نك : بغوى به نقل از عبدللَّه بن عمر بن ابان و ابنشاهين ، طبرانى به روايت از ابنابان .
( 5 ) . البلدان ، ص 313 ، ليدن ، 1891 م .