فصل هفدهم : مسجد ابوبكر
مسجد ابوبكر ، نزديكترين مسجد به المصلّى ، در مناخه مىباشد كه در بافت قديمى شهر ، عرصهء آن به حديقة العريضى - مجاور الزرقاء - متّصل بوده است .
در اسناد معتبر تاريخى ، به قداست و اعتبار تاريخى آن اشارتى نرفته است ؛ ولى گفتهاند كه ابوبكر در عهد خلافتش ، نماز عيد را در آن مكان به جاى آورده است .
مسجد ابوبكر در زمان عمر بن عبدالعزيز - والى مدينه در سال 91 / 93 ه . ق . - و همزمان بانوسازى مسجد المصلّى ( / مسجد على بن ابى طالب ) احداث شده است .
از تجديد و ترميمهاى مكرّر اين مسجد در طول تاريخ ، گزارشهاى مستندى در دست نداريم . تنها مىدانيم كه در سال 1254 ق . و آخرين بار به امر محمود عثمانى ، تجديد بنا شده و به هيكلى كه تاكنون پا برجاست ، در آمده است .
بناى مسجد به لحاظ برخوردارى از گنبدى گچى و منارهاى زيبا ، مجموعهء بديعى دارد و ساختمان آن مانند المصلّى و مسجد على با سنگهاى سخت سياه معمارى شده است .
مسجد ابوبكر در شمال غربى المصلّى ( / غمامه ) ، مدخل : زقاق العريضيّه در شارع المناخه واقع گشته و حقير در خلال سالهاى 1395 تا 1398 ه . ق . كه به ديدار مسجد نائل آمدم ، آن را مورد توجه بسيارى از مسلمانان كشورهاى اسلامى و زائران مدينه ديدم .
نك : پيكرهء 1 - 17