يافته بود .
با اين همه ، در تاريخ و اوصاف جغرافيايى بافت شهرى مدينه و تا آنجا كه منابع مدينهشناسى ، امكان بررسى را مجال مىدهند ، مكان يادشده را مسجد ابىذر الغفارى دانستهاند :
مطرى در « التعريف بما آنست الهجرة من معالم دارالهجره » با قاطعيّت ، آن را محل خانهء ابوذر غفارى - صحابى پيامبر - دانسته است .
سمهودى اگر چه شرح و تاريخ مسجد مجاور باغستان بحير را تحت عنوان « مسجد ابىذرالغفارى » مىنگارد ، « 1 » ولى روايات مطرى را در اين خصوص قابل اعتماد نمىداند .
خود او با تمام تحقيقات جامعش ، در خصوص منابع تاريخ و جغرافياى مدينه ، سند يا دليلى بر صحّت اعتبار چنين نام و نشانى نيافته و ارائه نكرده است و حتّى از مجموع جملاتش چنين بر مىآيد كه از شهرت مسجد ، به نام ابوذر متعجّب بوده است . با اين همه ، اين شهرت ، چه قبل از سمهودى ( متوفّاى 911 ه . ق . ) و چه پس از او ، تا زمان ما ، هيچگاه در ميان مردم جاى خود را به نامهاى بحيرى يا سجده نداده است .
علىبن موسى يكصدسال پيش دركتاب « وصف المدينةالمنوّره » ( ص 16 ) ، مسجد ابوذر غفارى را از جمله مسجدهاى مدينه مىشمرد و آن را چنين مشخّص مىكند :
« و في جزع الصدقة ، مسجد صغير غير مسقوف عند مفيض عين الصدقة و يعرف به مسجد سيدنا أبيذر الغفاري رضياللَّه عنه » . « 2 » اين مسجد به گفتهء مورّخ معاصر على حافظ ، در كتاب « فصول من تاريخ المدينة المنوّره » ، در زمان سعود تجديد بنا شد و منارهاى در ركن شمال غربى آن احداث كردند و اطراف آن را كه در مركز تقاطع شارع مطار با شارع ابىذر قرار دارد ، به باغچههايى زينت بخشيدند .
هامش
( 1 ) . وفاءالوفا ، ج 3 ، ص 851
( 2 ) . « در محل جزع الصدقه . . . . مسجد كوچك غير مسقّفى وجود دارد ، كه به مسجد ابوذر الغفارى - رضواناللَّه عليه - معروف است . »