اين ضريح چوبى داراى سه متر ارتفاع بوده ، كه منتهىاليه آن به سقف مسجد نمىرسيده است .
زينالدّين مراغى در « تحقيق النّصرة بتلخيص دارالهجره » بر ما روشن مىسازد كه پس از ركنالدين ، « ملك زينالدّين » در سال 694 ه . ق . مشبّك چوبى را تا سقف مسجد مرتفع ساخت .
بعدها به سال 822 ه . ق . اين درهاى چوبى به خاطر ايجاد زحمت براى زائران و محدود كردن محيط و فضاى مسجدالنّبى گشوده شد .
حمداللَّه مستوفى جغرافىدان و مورّخ بزرگ ايلخانان مغول ، در نيمهء سدهء 8 هجرى در « نزهةالقلوب » ، مقاله سوم ، ص 14 مىنويسد :
« در كتاب استظهار الأخبار ، تأليف قاضى احمد دامغانى و مجمع ارباب الملك قاضى ركنالدّين جوينى آمده است كه حاكم اسماعيلى كه ششم خليفهء بنىفاطمه مغرب بود ، از مدينه علوى را بفريفت تا در شب از خانهء او نقب بر روضهء رسول مىزدند تا ابوبكر و عمر خطاب از آن روضه بيرون آورند و هر چه خواهند ، با ايشان كنند . حاكم مدينه نَقّابان را بگرفت و سياست كرد و اين حال در سنهء احدى عشر و أربعمائه بود . »
در سال 678 ه . ق . ملك منصور قلاوون از « مماليك بحرى مصرى » يا به روايتى ديگر ، احمدبن برهان عبدالقوى والى شهر « قوص » بالاى حجره ، گنبدى بنا نهاد و آن را با لوحهاى سربى روكش نمود تا مانع نفوذ آب باران شود .
در سال 765 ه . ق . اشرف ناصرالدّين شعبان ثانى ، از « مماليك بحرى » ( 764 تا 778 ه . ق . ) لوحهاى سربى را مرمّت نمود .
در خلال سالهاى 879 تا 888 ه . ق . ملك اشرف قايتباى پس از مرمّت كامل حجره و تجديد بناى آن ، گنبدى رفيع بر حجرهء شريفه و گنبدى ديگر بر فراز حجرهء فاطمه بنا نهاد .
از سويى ديگر ميرزا حسين فراهانى در « سفرنامه » ( ص 278 ) ، مىنگارد كه خود ديده است بر باب سمت شمالى مرقد ، اسم ملك الأشرف قايتباى - از سلاطين « چراكه »
مدينه شناسى ( ط مشعر ) ( فارسى ) — صفحة 149
مساهمون: محمد باقر النجفي
ص١٤٩