مسيحيان را باجگزار دولت اسلامى نموده ، سخت ناراحت مىباشد . او مدتها بود كه خطر روميان را جدى تلقى كرده و براى همين نظر در سال هشتم هجرت ، سپاهى را به فرماندهى جعفر بن ابى طالب و زيد بن حارثه و عبد اللَّه رواحه روانهء سرزمين روميان نمود . در اين نبرد ، هر سه فرمانده كشته شده ، و سپاه اسلام ، در نتيجهء تدبير خالد ، بدون پيروزى به مدينه بازگشت .
در سال نهم هجرت ، وقتى خبر آمادگى روميان براى حمله به سرزمين حجاز ، در مدينه انتشار يافت ؛ پيامبر صلى الله عليه و آله شخصاً ، با سى هزار تن عازم « تبوك » گرديد و بدون جنگ و برخورد با دشمن به مدينه بازگشت .
از اين نظر ، احتمال خطر در نظر پيامبر فوق العاده جدى بود . به همين جهت ، پس از بازگشت از حجة الوداع و ورود به مدينه ، سپاهى منظم از مهاجر و انصار كه در آن افراد سرشناسى مانند ابو بكر و عمر و ابى عبيده و سعد وقاص و . . . نيز شركت داشتند ترتيب داد . همچنين ، دستور داد آن گروهى از مهاجران كه پيش از ديگران به مدينه هجرت كرده بودند ، همگى در اين نبرد شرك كنند . « 1 »
پيامبر صلى الله عليه و آله براى تحريك احساسات مذهبى مجاهدان ، با دست خود پرچمى براى اسامه بست ، « 2 » و به او چنين دستور داد : به نام خدا و در راه خدا نبرد كن ، با دشمنان خدا پيكار بنما ، سحرگاهان بر اهالى انبا « 3 » حمله ببر ، و اين مسافت را آن چنان سريع طى كن ، كه پيش از آنكه خبر حركت تو ، به آنجا برسد ، خود و سربازانت به آنجا رسيده باشيد .
« اسامه » ، پرچم را به « بريده » داد و « جُرف » « 4 » را اردوگاه خود قرار داد تا
هامش
( 1 ) « سيرهء ابن هشام » ، ج 2 / 642 ؛ « النص و الاجتهاد » / 12 ، نگارش علامه مجاهد مرحوم شرف الدين عاملى .
( 2 ) منابع اهل سنت ، تاريخ بستن پرچم را 26 صفر تعيين كردهاند و از آنجا كه آنان وفات پيامبر صلى الله عليه و آله را در روز 12 ربيع الاول مىدانند ؛ همهء اين حوادث كه به تدريج از نظر خوانندگان خواهد گذشت ، مىتواند در ظرف شانزده روز رخ دهد . ولى از آنجا كه دانشمندان شيعه به پيروى از فرزندان گرامى خود پيامبر صلى الله عليه و آله ، روز وفات پيامبر را 28 صفر مىدانند ، ناچار بايد اين حوادث زياد ، چند روزى جلوتر از 28 انجام گيرد .
( 3 ) به ضم همزه ، جزئى از خاك « بلقاء » ، واقع در سرزمين سوريه است و در نزديكى « موته » ميان « عسقلان » و « رمله » قرار دارد .
( 4 ) نقطهء وسيعى است در سه ميلى مدينه به سمت شام ، اول آن مضموم و دوم آن ساكن است .