حوادث سال دهم هجرت
41 در سوك فرزند
« ابراهيم عزيز ! كارى از ما براى تو ساخته نيست . تقدير الهى نيز بر نمىگردد . چشم پدر در مرگ تو گريان ، و دل او محزون و اندوهبار است ، ولى هرگز سخنى را كه موجب خشم خداوند باشد ، بر زبان جارى نمىسازم . اگر وعدهء صادق و محقق الهى نبود ، كه ما نيز به دنبال تو خواهيم آمد ، در فراق و جدايى تو پيش از اين گريه مىكردم و غمگين مىشدم . » « 1 »
اين جملهها را پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله در سوك فرزند دلبندش « ابراهيم » - در حالى كه در آغوش پرمهر پدر جان مىسپرد ، و لبان پرمهر خود را بر چهرهء گلگون فرزند نهاده - بود بيان نمود ، و با چهرهاى اندوهگين ، و روحى مملو از احساسات و عواطف ، و در عين حال راضى به تقدير حق ، با او وداع نمود .
مهر و مودت به اولاد ، از عالىترين و پاكترين تجليات روح انسانى است و نشانهء سلامت روح و لطافت آن مىباشد .
پيامبر عاليقدر پيوسته مىگفت : « أَكرِمُوا أولادَكُم » ؛ « به فرزندان خود مهر ورزيد و عواطف خويش را به آنان ابراز نماييد » ؛ « 2 » تا آنجا كه عطوفت و محبت به كودكان ، از صفات پسنديدهء پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله شمرده شده است . « 3 »
هامش
( 1 ) تبكى العين و يحزن القلب و لا نقول ما يسخط الرب . . . « سيرهء حلبى » ، ج 3 / 34 ؛ « بحار » ، ج 22 / 157 .
( 2 ) « بحار » ، ج 23 / 114 .
( 3 ) « المحجة البيضاء » ، ج 3 / 366 .