به اين صورت بيان كرد :
« ابو سفيان مىتواند به مردم اطمينان دهد كه هركس به محيط مسجد الحرام پناهنده شود ، و يا سلاح به زمين بگذارد و بىطرفى خود را اعلام كند ، و يا درِ خانهاش را ببندد ، و يا به خانهء ابى سفيان پناه ببرد ، ( و بنا به نقلى : يا به خانهء حكيم بن حزام برود ) ، از تعرض ارتش اسلام محفوظ خواهد ماند » . « 1 »
مكه بدون خونريزى تسليم مىشود
اردوى با شكوه اسلام تا چند كيلومترى « مكه » پيشروى كرده بود . پيامبر صلى الله عليه و آله تصميم داشت كه شهر را بدون مقاومت و خونريزى فتح كند ؛ و دشمن بدون قيد و شرط تسليم گردد .
از عواملى كه به تحقق اين هدف - علاوه بر مسألهء « استتار » و « اصل غافلگيرى » كمك شايانى نمود ؛ اين بود كه عباس عموى پيامبر صلى الله عليه و آله به عنوان خيرخواهى براى قريش به سوى مكه رفت ، و ابو سفيان را به اردوگاه اسلام آورد ، و سران قريش بدون ابو سفيان نمىتوانستند ، تصميم قاطعى بگيرند .
هنگامى كه او در برابر عظمت بىسابقهء پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله ، سر تسليم فرود آورد و ابراز ايمان نمود ، پيامبر صلى الله عليه و آله خواست از وجود او براى ارعاب مشركان ، حد أكثر استفاده را بنمايد . از اين نظر ، دستور داد عباس ، ابو سفيان را در تنگناى دره بازداشت كند تا واحدهاى ارتش نوبنياد اسلام ، با تجهيزات و ساز و برگ خود ، در برابر او رژه روند ، و او در روز روشن از قدرت نظامى اسلام آگاه گردد ، و پس از بازگشت به مكه ، مردم را از قدرت ارتش اسلام بترساند ، و آنها را از فكر مقاومت بازدارد .
برخى از واحدهاى ارتش اسلام به قرار زير بود :
1 - هنگ هزار نفرى از تيرهء بنى سليم به فرماندهى « خالد بن وليد » ، كه داراى دو پرچم بودند كه يكى در دست « عباس مرداس » و ديگرى در دست
هامش
( 1 ) . « سيرهء ابن هشام » ، ج 2 / 400 - 404 ؛ « مجمع البيان » ، ج 10 / 554 - 556 ؛ « مغازى واقدى » ، ج 2 / 816 - 818 ؛ « سيرهء ابن ابى الحديد » ، ج 17 / 268 .