33 عمرهء قضاء « 1 »
مسلمانان پس از امضاى صلح « حديبيه » ، مىتوانستند يك سال بعد از تاريخ قرارداد ، وارد مكه شوند ؛ و بعد از سه روز اقامت در مكه و انجام اعمال « عمره » ، شهر « مكه » را ترك گويند . آنان مىبايد در اين مدت ، جز سلاح مسافر كه همان شمشير است ؛ سلاح ديگرى همراه نداشته باشند .
يك سال تمام از وقت قرارداد گذشت . هنگام آن رسيده بود كه مسلمانان از اين پيمان بهرهبردارى نمايند . و مسلمانان مهاجر ، كه هفت سال بود از خانه و زندگى خود دست شسته ، و براى حفظ آئين توحيد ، زندگى در سرزمين غربت را بر وطن ترجيح داده بودند ؛ بار ديگر براى زيارت خانهء خدا و ديدن بستگان و خويشاوندان و سركشى به خانه و زندگى بشتابند . وقتى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله اعلام كرد ، كسانى كه در سال گذشته از زيارت خانهء خدا محروم گرديدهاند ، آمادهء سفر شوند ؛ جنب و جوش بىسابقهاى در ميان آنان پديد آمد ، و اشك شوق در چشمهاشان حلقه زد . اگر سال گذشته پيامبر صلى الله عليه و آله با هزار و سيصد نفر حركت كرده بود ، سال بعد ، آمار همراهان آن حضرت به دو هزار نفر رسيد .
در ميان آنان شخصيتهاى بزرگى از مهاجر و انصار به چشم مىخورد ، كه در
هامش
( 1 ) عمره ، اعمال مخصوصى است كه در همهء ايام سال مىتوان آن را انجام داد . بر خلاف اعمال حج كه فقط در ماه ذى الحجه بايد آن را بجاى آورد . و پيامبر صلى الله عليه و آله روز دوشنبه شش ذى القعدة الحرام سال هفتم ؛ به عنوان اداى مراسم « عمره » رهسپار مكه گرديد .