29 يك سفر مذهبى و سياسى !
سال ششم هجرت ، با حوادث تلخ و شيرين خود مىرفت كه پايان يابد . ناگهان ، پيامبر صلى الله عليه و آله در رؤياى شيرينى ، ديد كه مسلمانان در « مسجد الحرام » ، مشغول انجام مراسم خانهء خدا هستند . پيامبر صلى الله عليه و آله خواب خود را به ياران خويش گفت ، و اين را به فال نيك گرفت كه مسلمانان در همين نزديكىها به آرزوى ديرينهء خود خواهند رسيد . « 1 »
چيزى نگذشت كه به مسلمانان دستور داد كه آمادهء « عمره » شوند ، و از قبايل مجاور كه هنوز به حال شرك باقى بودند ، دعوت كرد ، كه با مسلمانان همسفره گردند . از اينرو ، اين خبر در همهء نقاط عربستان انتشار يافت كه مسلمانان در ماه « ذى القعده » به سوى مكه حركت مىكنند و مراسم « عمره » را انجام مىدهند .
اين مسافرت روحانى علاوه بر مزاياى معنوى و روحى ، يك سلسله مصالح اجتماعى و سياسى را در برداشت و موقعيت مسلمانان را در شبه جزيره بالا مىبرد و باعث انتشار آئين يكتاپرستى در ميان ملت عرب مىگشت .
اولًا : قبايل مشرك عرب تصور مىكردند كه پيامبر صلى الله عليه و آله با تمام عقايد و مراسم ملى و مذهبى آنان ، حتى فريضهء « حج » و « عمره » كه يادگار نياكان آنها است ،
هامش
( 1 ) . « مجمع البيان » ، ج 9 / 126 .