تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرازهايى از تاريخ پيامبر اسلام ( فارسى ) — صفحة 189

مساهمون:

ص١٨٩
ريختن خون بيمناك بودند ، و حدود آزار را ، از دائرهء حبس و شكنجه بيرون نمىبردند . خوشبختانه فعاليت‌هاى قريش مؤثر واقع نشد . « 1 » سرانجام ، عدهء زيادى از چنگال قريش نجات يافتند و به يثربيان پيوستند . كار به جائى رسيد كه از مسلمانان در مكه جز پيامبر صلى الله عليه و آله و على عليه السلام و عده‌اى از مسلمانان بازداشت شده و يا بيمار ، كس ديگرى باقى نماند . در اين هنگام ، گرد آمدن مسلمانان در يثرب ، قريش را بيش از پيش به وحشت انداخت و براى درهم شكستن اسلام تمام سران قبيله در « دار الندوة » گرد آمدند و براى علاج موضوع طرح‌هايى پيشنهاد شد و تمام طرح‌هاى آنها با تدابير مخصوص پيامبر صلى الله عليه و آله خنثى گرديد . در نتيجه ، پيامبر صلى الله عليه و آله در ماه ربيع الاول سال 14 بعثت ، به مدينه مهاجرت نمود . قريش از اينكه « محمد » پايگاه دومى به دست آورده سخت وحشت زده و بيمناك بودند و نمىدانستند چه كنند ! زيرا تمام نقشه‌هاى خود را در جلوگيرى از انتشار اسلام نقش بر آب مىديدند . رسول گرامى صلى الله عليه و آله به ياران خود دستور داد كه به مدينه مهاجرت كنند و به برادرانِ « انصار » خود بپيوندند و فرمود : خدا براى شما برادرانى قرار داده و خانه‌هائى آماده كرده است .
هامش
( 1 ) . « طبقات ابن اسد » ، ج 7 / 210 .