خطيب بغدادى در تاريخش ، او را از جمله كسانى مىشمارد كه از امام جواد ( ع ) ، روايت نقل نمودهاند . « 1 »
ابوحامد ، محدث شيعى در عصر امام هادى و امام حسن عسكرى ( عليهماالسلام ) ، بخش زيادى از عصر غيبت صغرا ( 260 - 329 ه . ق ) را درك كرد و حتى برخى از شاگردان او تا سال 329 ه . ق حيات داشتند . بنابراين ، بايد وفات او ، دستكم در اواخر سده سوم ( حدود 290 ه . ق ) اتفاق افتاده باشد . همچنين در بعضى از منابع حديثى ، ديده شده است كه حسين بن حمدان خصيبى ( متوفاى 346 ه . ق ) بدون واسطه از او ، نقل حديث كرده است كه در اين صورت ، يا بايد ملتزم شد وى داراى عمرى طولانى بوده يا اينكه واسطهاى در حديث ياد شده بوده كه حذف گرديده است . درباره تاريخ تولد او ، هيچ گزارشى در منابع نيافتيم . ولى از روى حدس و گمان ، مىتوان گفت كه وى در اوايل سده سوم ، تولد يافته است .
گويا آن طور كه از نسبت « مراغى » استفاده مىشود ، وى اصالتاً ايرانى و اهل مراغه استان آذربايجان شرقى بود ؛ زيرا چنانكه از سوابق علمى او برمىآيد ، بيشتر دوران تحصيلى و حيات علمى او ، در شهرهاى ايران ، مانند قم و رى و بخشى از آن در كوفه و سامرا سپرى شد . بنابراين ، نمىتوان او را اصالتاً
هامش
( 1 ) . تاريخ بغداد ، ج 16 ، ص 56 .