هر حال ، قيسيان علاقهمند بودند كه انتقام كشته شدگانِ خويش در « مرج راهط » را از يمانيان بگيرند . بيشتر مورخان هم ، پيوستن آنها به ابراهيم را آوردهاند و فقط درباره چگونگى آن و اينكه كدام طرف نخست اقدام نمود ، اختلاف دارند .
دينورى روايت منحصر به فردى آورده است . او مىگويد : « فرماندهى سپاه شام برعهده حصين بن نمير سكونى بود و عبيدالله بن زياد و عمير بن حباب تحت فرمان او بودند » . « 1 »
اين روايت ، با اجماع روايات تاريخى بيشتر منابع نخستين ، اختلاف دارد .
هر دو لشكر ، پيش از آغاز نبرد حتمى ، به سبب مشكلات فردى كه براى آنها پيش آمد ، جنگ را متوقف كردند كه در جنگهاى پيشين نيز اين مطلب سابقه داشته است . ابن اعثم مىنويسد : « حصين بن نمير سكونى در اثر بيمارى مرد » . « 2 »
اما طبرى روايتى بر خلاف وى آورده است و تأكيد مىكند : « حصين بن نمير فرمانده ميمنه سپاه شام بود و درحالىكه دو لشكر در اوج درگيرى بودند ، كشته شد » . « 3 »
اما ابومخنف روايت منحصر به فردى آورده است : « حصين ابن نمير در جنگ اسير شد و او را به كوفه فرستاده ، به دستور مختار كشته شد » .
هامش
( 1 ) . الاخبار الطوال ، ص 89 .
( 2 ) . الفتوح ، ج 6 ، صص 277 - 282 .
( 3 ) . تاريخ الطبرى ، ج 6 ، ص 89 .