3 . جايگاه مالك نزد امير مؤمنان ( ع )
امام على ( ع ) مالك را شخصيتى معتدل معرفى كرده ، و درباره او فرمودهاند :
فَإِنَّهُ مِمَّنْ لَا يُخَافُ وَهْنُهُ وَ لَا سَقْطَتُهُ وَ لَا بُطْؤُهُ عَمَّا الْإِسْرَاعُ إِلَيْهِ أَحْزَمُ وَ لَا إِسْرَاعُهُ إِلَى مَا الْبُطْءُ عَنْهُ أَمْثَلُ « 1 »
مالك از كسانى نيست كه بيم ضعف و سستى يا خطا و لغزشى در او راه يابد و نيز از كسانى نيست كه هرگاه شتاب به احتياط نزديكتر است ، كندى كند و هرجا كندى به احتياط نزديكتر است ، شتاب ورزد .
همچنين اميرمؤمنان در وصف مالك ، هنگام فرستادن او به مصر در مقام والى آنجا ، در نامهاى خطاب به مردم مصر فرمودند : « من بندهاى از بندگان خدا را به سوى شما گسيل داشتم كه در لحظههاى ترسناك از دشمن روى برنمىتابد » . « 2 »
امام على ( ع ) پس از شهادت مالك نيز ضمن طلب رحمت و رضوان الهى براى او فرمود : « او براى ما مردى خيرخواه و بر دشمنان ما سختگير بود « 3 » و براى من همانگونه بود كه من براى رسول خدا بودم » . « 4 »
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، نامه 13 .
( 2 ) . همان ، نامه 38 .
( 3 ) . همان ، نامه 34 .
( 4 ) . شرح نهج البلاغه ، ج 15 ، ص 97 ؛ الغدير ، علامه امينى ، ج 9 ، ص 40 .