( ترجمه )
و ما پيش از فرستادن تو هيچ رسولى و هيچ نبى را نفرستاديم مگر اينكه چون آيات الهى را تلاوت كرد شيطان در تأويلات او چيزى افكند بطورى كه بر مردم مشتبه گرديد و گمان كردند پيغمبر خوانده و خداوند القاء شيطان را نسخ گردانيد و آيات خود را محكم كرد و خدا دانا و درستكار است
و چنين كرد تا اينكه به آن القائات شيطانى كسانى را كه در قلبشان مرض شك و نفاق و شقاوت است بيازمايد و همانا ستمكاران در خلاف و شقاق بىپايانند ( 53 )
و نيز براى اينكه اهل علم و دانش بدانند كه ( اين آيات قرآن ) حق و از جانب پروردگار تو است و به آن ايمان آورند و نزد آن دلهايشان خاضع و مطيع گردد و حقيقة خداوند بسوى راه راست هدايت مينمايد كسانى را كه ايمان آوردند ( 54 )
و آنهايى كه كافر شدند هميشه در شكند ( در اينكه قرآن از طرف خدا است ) تا وقتى كه آنان را ساعت مرگ و يا ساعت قيامت يك دفعه فرا گيرد يا بيايد آنها را عذاب روز عقيم ( 55 )
در آن روز ( قيامت ) ملك و سلطنت مخصوص به خدا است كه بين آنها حكم مينمايد و آنهايى كه ايمان آوردند و عمل نيكو نمودند در بهشتهاى پر نعمتند ( 56 )
و آنان كه كافر شدند و آيات ما را تكذيب نمودند براى آنها عذاب خوار كنندهاى مهيّا گرديده ( 57 )
و كسانى كه در راه رضاى خدا از وطنشان هجرت نمودند پس از آن كشته شدند يا مردند همانا خداوند آنان را روزى ميدهد روزى نيكو و خدا بهترين روزى دهندگان است ( 58 )
و خدا در بهشت به آنها منزلى ميدهد كه خشنود باشند و خداوند دانا و بردبار است ( 59 )
كسى كه انتقام كشد به قدر آنچه بر او ستم شده باز بر او ستم وارد گرديد همانا خداوند او را يارى مىكند و او از گناهان خلق گذرنده و آمرزنده است ( 60 )
و قدرت او چنان است ) كه شب را در روز در ميآورد و روز را در شب داخل ميگرداند و همانا خدا شنوا و بينا است ( 61 )
حقيقت اين است كه او خداى يكتا و حق مطلق است و آنچه را غير او خوانند باطل صرف است ( 62 ) .