مؤمن و دوست نميدارد تو را منافق و خداوند اين طور تقدير فرمود .
( مجمع البيان باختصار ) ميتوان گفت كه آيه عامّ است و دليلى بر تخصيص در كلام نيست اگر چه شأن نزولش در مورد على ( ع ) باشد آرى مصداق كاملش آن وجود بزرگوار است زيرا كه مؤمن حقيقى كسى است كه دوست اولياء خدا و دشمن دشمنان آنها باشد و پس از وفات رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم تميز بين مؤمنين و منافقين و معيار ايمان و نفاق در دوستى على عليه السّلام و دشمنى او نمايان گرديد .
فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَ تُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُدًّا
سوره را خاتمه داده به اينكه قرآن را به زبان تو كه عرب ميباشى عربى فصيح وارد نموديم براى اينكه براى تو آسان باشد كه بمتّقين بشارت و مژده بدهى به آنچه از كرامتها و نعمتهاى بسيار به آنها عطاء مىشود و بترسانى و تهديد نمايى جماعتى را كه در خصومت و دشمنى سخت ميباشند .
وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزاً
شايد براى تسلّى دل رسولش باشد كه به او تذكر ميدهد كه چه بسيار از جماعت پيشينيان را كه در اثر مخالفت و تكذيب انبياء آنان را به عذاب هلاك گردانيديم آيا تو يكى از آنها را محسوس مىنمايى يا صوت و صدايى از آنها ميشنوى اشاره به اينكه همه مردند و هلاك گرديدند و نه از آنها اثرى باقى مانده و نه صوت و صدايى از آنان شنيده مىشود .
كو اثر از سروران تاجبخش * كو نشان از خسروان تاجدار
سوخت ديهيم شهان كامجوى * خاك شد تخت ملوك كامكار