طاق بلندى نيست بالاى آسمانها چنانچه اعتقاد عوام است بلكه مقصود از ( عرش الرحمن ) نسبت او است بممكنات يعنى نسبت رحمت او به تمام ممكنات على السواء است ، ببعضى نزديكتر و ببعضى دور تر نخواهد بود ، همه در احاطه رحمت واسعه و علم ازلى او يكسانند .
در كتاب كافى از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده كه در معنى ( استوى ) فرموده ( استوى من كلّ شيئى ) چيزى به او نزديكتر از چيز ديگر نيست .
و در بعض روايات دارد كه مقصود از ( عرش ) احاطه علم خدا است كه علم او به همه چيز احاطه دارد .
مفسرين گفتهاند
( عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى )
بمعنى ( استولى ) و مسلّط بودن است نكته كلام اينجا است كه آيه بالا عرش بلقيس را بنكره بدون الف و لام معرفه آورده ( و لها عرش عظيم ) و عرش ربوبيت خود را با الف و لام استغراق يا جنس كه مفيد استغراق است ذكر نموده
( رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ )
و از آن چنين استفاده مىشود كه عرش پروردگار و عظمت ربوبيت او احاطه دارد بر عرش بلقيس و بر همه چيزها يعنى تخت بلقيس با عظمتش در احاطه و عظمت ربوبيت حق تعالى ناچيز خواهد بود .