( توضيح آيات )
وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ وَ سُلَيْمانَ عِلْماً
بلام تأكيد و ( قد ) تحقيقى در مقام فضيلت دو پيمبر بزرگوار داود ( ع ) و سليمان ( ع ) بر آمده و آنان را بشرافت علم برگزيده و گرامى داشته و پاره علومى را اختصاص به آنها داده . و ( علم ) در آيه اگر چه اطلاق دارد لكن نكره بودن آن دليل بر اين است كه بعضى از اقسام علوم را اختصاص به آنها داده و بقرينه آيات ديگر و بعضى روايات آن علمى كه مخصوص بداود عليه السّلام گردانيده يكى علم زره سازى بوده كه بدون آتش آهن در دست مباركش نرم ميگرديد ، و ديگر تسبيح نمودن كوهها با وى ، و فرود آمدن كتاب ( زبور ) كه آن كتاب آسمانى او و مشتمل بر توحيد و مواعظ و اخبار آمدن نبىّ خاتم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و خلفاى گرامى او عليهم السلام بود .
و آن علمى كه مخصوص بسليمان ( ع ) گردانيده دانستن زبان پرندگان و حيوانات و متصرف گردانيدن او را بر باد و آتش و جنّ و انس و باقى علومى كه به آنها عطاء نموده و البته تمام پيمبران و جانشينان آنها داراى تمام اقسام علوم ميباشند و فاقد هيچ نوع كمالى نخواهند بود لكن بحكمت الهى و بمقتضاى وقت بايستى هر يك نوعى از علوم را اظهار بنمايد كه آن بر عظمت و اقتدار حق تعالى و اثبات رسالت او گواهى دهد .
وَ قالا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنا عَلى كَثِيرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنِينَ
اين آيه دلالت واضح دارد بر فضيلت و شرافت علم و اينكه نعمت علم و دانش از بالاترين و ارجمندترين نعمتهاى الهى بشمار ميرود و بهر كس دانش داده شود خير و فضيلت و شرافت و برترى از غير بوى عنايت گرديده و فاقد آن در نظرها خفيف و خوار و در پيمودن طريق سعادت و رسيدن به مقصود ناتوان خواهد بود و مثل آدم نابينا راه را از چاه تميز نخواهد داد زيرا كه پيمودن راه فضيلت منوط بعلم