( ترجمه )
( 27 / 14 - 1 )
بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عام و خاص
اين آيات قرآن و كتاب ظاهرى است ( 1 )
( قرآن ) هدايت و مژدهايست براى كسانى كه ايمان آوردهاند ( 2 )
مؤمنين كسانى ميباشند كه نماز را بپاى ميدارند و زكات مال خود را ميدهند و بوقوع قيامت هم يقين دارندگانند ( 3 )
حقيقة كسانى كه بآخرت ايمان ندارند براى آنان اعمالشان را آراسته گردانيم پس آنها سر گشته ( و بىخردانند ) ( 4 )
آن جماعت كسانى ميباشند كه براى آنها عذاب بد مهيا گرديده و آنان در روز قيامت هم از زيانكاران خواهند بود ( 5 )
و محققا قرآن از جانب ( خداى ) حكيم دانا بر تو القاء گرديده شده ( 6 )
متذكر بشو وقتى را كه موسى باهل خود گفت من آتشى مىبينم ( در طلب آتش ميروم ) به زودى براى شما از آن خبر ميآورم يا شعلهاى از آن كه شايد شما گرم شويد ( 7 )
و چون موسى ( بطلب ) آتش آمد ( بموسى نداء رسيد ) كه بركت براى كسانى است ( كه در مكان ) آتشند و كسانى كه اطراف آن ميباشند و خداى تعالى منزّه و مبرّا ( از لوازم امكانى است ) و پروردگار عالميان است ( 8 )
اى موسى بحقيقت من خداى غالب و درستكار ميباشم ( 9 )
( اى موسى ) عصاى خود را بينداز و چون موسى نظر كرد ديد عصا حركت مىكند و گويا مارى است ( آن وقت ) ترسيد و رو برگردانيد ( خطاب شد ) اى موسى نترس نزد من فرستادگان ( پيمبران ) نميترسند ( 10 )
مگر كسى كه ستم نمود و پس از آن بدى را بنيكى تبديل گردانيد حقيقة