حرج و سختى نباشد بپيمبرش امر مينمايد كه هر كس اذن طلبيد براى خروج اذن بده اگر ماندن براى وى دشوار باشد لكن طلب آمرزش براى او هم بكن زيرا كه يك عمل خارج از ادب كرده .
لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً
آيه بمؤمنين نهى فرموده كه وقتى خواستيد پيمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم را صدا بزنيد او را باسم يا محمّد و يا ابن عبد اللَّه آن طورى كه عادت عربها بر آنست كه باسم يكديگر را ميخواندند او را نخوانيد زيرا كه مقام رسول بالاتر از آنست كه باسم خوانده شود بلكه بگوئيد ( يا رسول اللَّه ، يا نبىّ اللَّه ) در حالى كه با تواضع و آهسته صدا كنيد . ( ابن عباس و قتاده و مجاهد ) معنى ديگر نفرين پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم را بر شما چون نفرين سايرين نگيريد و بترسيد از سخط و غضب او زيرا كه دعاء او بر عليه شما يعنى نفرين او در باره شما مستجاب است بدون شك . ( ابن عباس بروايت ديگر ) و بقول ديگر مقصود اينست كه آنچه را رسول بشما امر مينمايد و شما را بر آن عمل ميخواند مثل امر يكى از شما نسبت به ديگرى نيست زيرا كه باقى گذاشتن امر او و عمل بر آن نكردن همان بازداشتن امر خدا و مخالفت او است .
( ابى مسلم )
قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِواذاً
( تسلّل ) در لغت بمعنى بيرون رفتن در پنهانى است مثل اينكه گفته مىشود ( تسلّل فلان من بين اصحابه ) يعنى فلانى مخفيانه از بين جماعت بيرون رفت ، و ( سلل ) سرقت پنهانى . ( لواذ ) مستور گردانيدن چيزى را گويند از ترس اينكه ديده شود .
ابن عباس گفته چون خطبه روز جمعه بر منافقين خوانده ميشد ( فيلوذون ) آنان خود را بين اصحاب پنهان ميكردند و از مسجد بدون استيذان از رسول ( ص ) فرار مينمودند اين بود كه براى تهديد آنها اين آيه فرود آمد .