اميدى هست كه عقل شما از پس قوى طبيعى سر در آورد و در آيات خدا تعقّل نموده و از روزنه عقل راه صلاح و فساد خود را پيدا نمائيد و اين كتاب مقدّس ( قرآن ) را جلو خود نهاده و روش زندگانى و فيروزى خود را پيدا كنيد و فاضلترين و سعادتمندترين مردم گرديد زيرا كه هيچ فعل و عملى براى انسان نيست مگر اينكه طريق نيكوتر آن را در اين كتاب آسمانى تذكّر داده و بتوسط نبىّ خاتم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم در دسترس مردم گذارده اگر تابعين اسلام بسعادت و كاميابى نرسيدند البته از جهت عمل ننمودن بدستورات قرآن است .
اسلام بنفسه ندارد عيبى * هر عيب كه هست از مسلمانى ماست
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذا كانُوا مَعَهُ عَلى أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ
پس از آنكه در آيه بالا طريق معاشرت با اقرباء و مؤمنين را بيان نمود در اين آيه و آيه بعد طريق معاشرت با رسول ( ص ) را بيان مينمايد و در وصف مؤمنين آنهايى كه بحقيقت ايمان به خدا و رسول آوردهاند ميفرمايد آنان چنينند كه وقتى با رسول در يك امر جامعى مثل موقع مشورت يا جهاد يا در نماز جمعه يا غير آن اجتماع نمودند اينها نميروند تا وقتى كه از رسول ( ص ) استيذان نمايند
إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
آن كسانى كه از تو اذن ميگيرند اينها كسانى هستند كه واقعا ايمان به خدا و رسول دارند ، و پس از بيان حكم مؤمنين كه نبايد بدون اذن از مجلس رسول بيرون روند به خود رسولش صلّى اللَّه عليه و آله و سلم نيز دستور ميدهد كه هر گاه بعضى از مؤمنين كارى پيدا كردند و از تو براى خروج اذن طلبيدند به آنان اذن بده و براى هر كس كه خواهى از خدا طلب آمرزش نما زيرا كه او آمرزنده و مهربان است .
شايد نظر به اينكه بر مؤمنين سزاوار نبود كه پيش از موقع و لو اذن طلبيده باشند از مجلس رسول خارج گردند ، اينجا خداى مهربان براى اينكه بر مؤمنين