گرديده و حكم كسانى را كه زنهاى خود را بزنا نسبت ميدهند و گواهانى غير از خود ندارند بيان فرموده .
فَشَهادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهاداتٍ بِاللَّهِ
گفتهاند پس از آنكه آيه لعان فرود آمد حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم هلال را با زنش خوله كه نسبت زنا بوى داده بود حاضر گردانيد و بهلال گفت بگو به خدا سوگند ميخورم كه خوله زنا داد و من در اين سخن راست ميگويم هلال گفت .
حضرت فرمود بگو به خدا قسم ميخورم كه من شريك را بر شكم او ديدم و من در اينكه ميگويم راست گويم هلال گفت .
مرتبه سوم باز گفت بگو به خدا سوگند ميخورم كه اين حمل خوله از من نيست و من راست ميگويم گفت .
مرتبه چهارم گفت بگو به خدا سوگند ميخورم كه من چهار ماه است با او خلوت نكردهام گفت .
بار پنجم گفت بگو لعنت بر من اگر دروغ ميگويم اين را هم گفت بوى فرمود بنشين .
بخوله فرمود برخيز و بگو به خدا قسم ميخورم كه من زنا ندادهام و هلال دروغ ميگويد گفت . بار دوم گفت بگو به خدا سوگند ميخورم كه او شريك را با من در يك جا اين طورى كه ميگويد نديد و دروغ ميگويد خوله گفت . مرتبه سوم حضرت فرمود بگو به خدا سوگند ميخورم كه من از او آبستنم و او دروغ ميگويد خوله گفت . بار چهارم گفت بگو به خدا قسم ميخورم كه او هرگز مرا بر هيچ فاحشهاى نديده و او به من دروغ مىبندد گفت . مرتبه پنجم گفت بگو غضب خدا بر خوله باد اگر اين مرد راست ميگويد اين را هم گفت ، حضرت فرمود بين آنها بايد جدايى انداخت و آن طفلى كه به دنيا ميآيد اگر رنگ او بسياهى زد از شريك بن سحقا است و اگر سفيد رنگ و ساق پاى او سطبر باشد از او نيست وقتى خوله زائيد ديدند شبيهترين مردم است بشريك . ( ابو الفتوح رازى )