بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عامّ و خاص
( جماعت ) روميان
در نزديكترين زمينها مغلوب گرديدند ( 2 ) و آنان از پس مغلوب شدن
در اندك سالى به زودى غالب گردند ( 3 ) امر ( و حكم ) از پيش و بعد مخصوص به خدا است و در آن روز ( براى فتح روميان ) مؤمنين خوشحال ميگردند ( 4 )
به يارى خدا و خدا يارى مىكند هر كس را كه بخواهد و او است غالب و مهربان ( 5 )
وعده خدا است و خداوند خلف وعده نميكند و لكن بيشتر مردم نميدانند ( 6 )
( آنها ) ظاهر حيات دنيا را ميدانند و حال آنكه آنان از آخرت غافلند ( 7 )
آيا آنها در نفسهاى خود فكر نميكنند كه خدا نيافريده آسمان و زمين و آنچه را كه بين آسمانها و زمين است مگر به حق و مدت نام برده شده و بحقيقت بيشتر از مردم بملاقات پروردگارشان هر آينه كافرانند ( 8 )
آيا ( اين كافرين ) در زمين سير نميكنند پس نظر كنند كه چگونه بود عاقبت آنهايى كه پيش از آنها بودند ( از قوم عاد و ثمود و امثال آنها ) كه شديدتر و نيرومندتر از اينها بودند و آثار آنان از تعمير عمارات و زراعات زيادتر از اينها و عمرشان زيادتر از عمر اينان بود و براى آنها پيمبران با معجزههاى بسيار آمدند و خدا آنها را ستم ننمود لكن خودشان به خود ستم نمودند ( 9 )
و همين بود عاقبت كسانى كه بد كردند و بدتر از آن اينكه آيات خدا را تكذيب نمودند و به آن استهزاء و سخريه مينمودند ( 10 )
خدا است كه پديد آورنده و آفريننده مخلوقات است پس از آن خلق را برميگرداند و بسوى او بازگشت مينمائيد ( 11 )
توضيح آيات
سخنان مفسرين در توجيه ( الم )
( 1 ) از ابن عباس نقل شده كه حروف مقطعه آئينه ربانىاند و هر حرفى اشاره بصفتى است كه به آن ثناء پروردگار را گويند - الف در ( الم ) كنايه از الوهيت و لام از لطف و ميم از ملك .