وَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ نارُ جَهَنَّمَ
چون قانون قرآن بر اين است كه هر جا بيان نعمتى كه براى مؤمنين و نيكو كاران مهيّا نموده تذكّر ميدهد در عقبش عذاب كفّار و گرفتارى آنها را نيز بيان ميفرمايد زيرا كه پيغمبر اسلام موظّف بوده كه مژده دهد بمؤمنين و تهديد نمايد كافرين را اين بود كه حضرتش را ( ببشيرا و نذيرا ) معرفى نموده .
و در اين آيه بالا پس از آنكه بعضى از نعمتهايى را كه براى پيشى گيرندگان بخير تذكّر ميدهد در عقبش عذاب كافرين و ظالمين را نيز بيان مينمايد و بالاترين عذاب كفّار اين است كه آنها در جهنّم جاويدانند .
لا يُقْضى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَ لا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذابِها كَذلِكَ نَجْزِي كُلَّ كَفُورٍ
و آنان چنينند كه نه ميميرند تا از عذاب برهند و نه عذاب آنها تخفيف مىيابد و اين حكم بر تمام كفّار جارى است كه هميشه مخلّد در جهنّم و مبتلا به عذاب خواهند بود .