ديگر قابل هدايت نخواهد بود زيرا كه خداوند انسان را از طريق عقل و شرع هدايت مينمايد كافر تابع پيمبران نگرديده و فرض اين است كه عقلش نيز از نظر نكردن در ادلّه عقليّه و هوى پرستى معكوس گرديده و از عمل خودش كه تميز دادن بين حسن و قبح بود از دست داده البته چنين كسى ديگر قابل هدايت نخواهد بود وقتى هدايت نشد گمراه خواهد گرديد .
و اينكه فرموده خدا گمراه مىكند كسى را كه بخواهد همان هدايت نكردن او بعينه سبب گمراهى او است نه اينكه خداى تعالى كسى را گمراه گرداند همه را از راه لطف و كرم آفريده و اسباب هدايت را نيز در دسترس بشر گذارده وقتى انسان به اختيار نعمت خدا داد خود را كه عقل است و به آن حسن و قبح عمل را تميز ميدهد از دست داده و بد را خوب ميپندارد و خوب را بد چنين كسى اصلا راه هدايت بسوى او بسته گرديده و ديگر قابل هدايت نخواهد بود و كسى كه قابل هدايت باشد مورد الطاف الهى واقع است و بطريق سعادت و فضيلت رهسپار خواهد گرديد .
فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ
اى رسول اكرم ( ص ) تو منتظر هدايت يافتن آنان مباش و ملول و حسرت خورده بر كفر و گمراهى آنها نفس خود را به زحمت مينداز .
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما يَصْنَعُونَ
خداى تعالى خودش آنها را آفريده و البته بر اعمال و افعال و روش آنان آگاه است و هر كسى را مطابق عمل و رويّهاش پاداش خواهد داد .
وَ اللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً فَسُقْناهُ إِلى بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحْيَيْنا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها
ذات احديت در اظهار قدرت و دوام نعمت خود چنين اظهار نموده و خود را معرفى كرده كه إله و مبدء آفرينش آن كسى است كه ابرها را بتوسط باد بهيجان آورده و آن را حركت ميدهد و از كمال قدرت او چنان است كه ابرها را ميراند و ميكشاند بسوى زمينهايى كه مرده هستند و آثار حيات نباتى از آنها پديدار نيست و ما بگردانيدن