تفسير سورهء سبأ هر يك از تابعين و متبوعين بگناه خود اظهار مينمايند شايد مقصود چنين باشد كه در آن وقت رؤساء نيز گناه خود را اظهار مينمايند .
وَ جَعَلْنَا الْأَغْلالَ فِي أَعْناقِ الَّذِينَ كَفَرُوا
چون واقعه قيامت محقّق الوقوع است و مرسوم است كه امر محقّق الوقوع را به صيغه ماضى ذكر كنند نه مستقبل لهذا ( جعلنا ) را و نيز بسيارى از امور معاد را به صيغه ماضى آورده نه مستقبل ، اشاره به اينكه در واقع و حقيقت گردن كفّار بغل و زنجير نفس و هوى پرستى بسته شده و نميتوانند سر اطاعت فرود آورند .
هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ
استفهام براى تقرير و تفريع است كه جزاء متفرّع بر عمل است عذاب كفّار و غلهاى آتشين در گردن آنان پاداش عمل آنها است كه در دنيا گردن كشى نمودند و از روى كبر و حسد زير بار فرمان خدا نرفتند زيرا كه در واقع عذابهاى اخروى عكس العمل اعمال دنيوى خواهد بود .
وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قالَ مُتْرَفُوها إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ
آيه خبر ميدهد كه در هر وقت و زمانى اول رؤساء و متموّلين آنها انكار رسالت پيمبران را مينمودند و پس از آن فقراء و ضعفاء پيرو آنان ميگشتند زيرا كه آنها را عاقلتر و داناتر از خود ميپنداشتند يا آنكه چشم طمع به آنها داشتند براى اينكه از آنها فيض ببرند تابع آنها ميگرديدند ديگر نميدانستند كه متموّلين بمال و اولادشان مغرور گرديده و دانسته و فهميده زير بار پيمبران نميرفتند .
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
برسول اكرمش ( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) خطاب مينمايد كه بمغرورين بمال و تمكّن بگو وسعت روزى و تنگى آن بدست پروردگار من است روزى هر كس را كه خواهد وسيع ميگرداند و روزى هر كسرا كه بخواهد تنگ ميگرداند و شما بشكرانه نعمت بايستى سر اطاعت فرود آوريد تا اينكه نعمت را بر شما زياد نمايد
( لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ )
و اگر كفران ورزيديد و بغرور شيطان زير بار اطاعت نرويد
( إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ )