ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِما كَفَرُوا وَ هَلْ نُجازِي إِلَّا الْكَفُورَ
شايد اشاره به اين باشد كه چون اهل سبأ كفران نعمت نمودند و شكر ولىّ نعمت خود را ننمودند بلكه آن نعمتها را بكفر پوشانيدند ( عكس العمل ) آنان چنين شد كه خداى تعالى نيز نعمتهاى را بر آنان پوشانيد و از آنها گرفت
( جَزاءً وِفاقاً )
جزاء مطابق عمل است و جزاء كفران نعمت پوشانيدن نعمت و گرفتن آن است .
وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بارَكْنا فِيها
گويند مقصود از قرى شهرهاى شامست مثل فلسطين و اردن و اريحا و ايليا كه بكثرت آب و اشجار و زيادتى نباتات و ميوهجات بركت و فضيلت بر جاهاى ديگر داشت ( قرى ظاهرة ) و بين اين شهرها دههاى معموره آشكار و متصل به يكديگر قرار گرفته بود .
وَ قَدَّرْنا فِيهَا السَّيْرَ سِيرُوا فِيها لَيالِيَ وَ أَيَّاماً آمِنِينَ
دهها چنان اندازهگيرى و مرتّب گرديده كه مسافر چون ميخواست از شهرى از شهرهاى شام سفر كند به شهر ديگر در كمال آرامش و امنيّت در شب و روز هيچ آسيبى به او نميرسيد و در همه دههاى وسط همه طور نعمتى در دسترس آنان گذاشته بود بطورى كه ديگر محتاج به برداشتن زاد و توشه بهمراه خود نبودند
فَقالُوا رَبَّنا باعِدْ بَيْنَ أَسْفارِنا
گويند چون اهل سبأ ميخواستند تجارت نمايند از يمن بشام ميرفتند و شب در دهى ميخوابيدند و موقع قيلوله در دهى آباد ديگر كه محتاج بزاد و توشه نبودند ميماندند متمولين بر فقراء حسد بردند كه ديگر فرقى بين ما و فقراء نخواهد بود همين طورى كه ما در كمال آرامش و امنيّت در اطراف شهرها مسافرت ميكنيم فقراء نيز چنين خواهند بود و از خدا طلب نمودند كه منزلهاى ما را از هم دور گردان و شايد تجار و سرمايه داران آنها براى اينكه متاع آنها كم ياب و گران گردد از خدا خواستند كه مسافرت نمودن در اطراف مشكل شود
( وَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ )
و به اين خواهش قدر نعمت نشناختند و بنفس خود ظلم نمودند .