توضيح آيات
إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِماتِ وَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ
بروايتى وقتى كه اسماء بنت عميس با شوهر خود جعفر بن ابى طالب از حبشه مراجعت نمود آمد نزد زنهاى پيمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و گفت آيا در قرآن در باره ما چيزى نازل شده است گفتند نه پس از آن نزد رسول اكرم ( ص ) رفت و گفت زنها نااميدند حضرت فرمود از چه چيز گفت براى اينكه اينها به خوبى ياد نشدهاند آن طورى كه مردها ياد شدهاند و بروايت ديگر زنان رسول چنين گفتند يا رسول اللَّه ( ص ) آيا در ما فضيلتى نيست و طاعت ما قبول نيست اين بود كه اين آيه نازل گرديد و مردها و زنها را در فضيلت و ثواب اعمال رديف هم قرار داد ، و در اين مبارك آيه ده فضيلت و منقبت مشترك بين زنان و مردان را تذكّر ميدهد :
اول و دوم اسلام و ايمان است ( اسلام مأخوذ از انقياد و تسليم شدن اوامر الهى است ) و ( ايمان اقرار بلسان و تصديق بجنان و عمل باركان است ) و بيك معنى ايمان اخص از اسلام است زيرا كه به گفتن شهادتين اسلام بمعنى اعمّ حاصل ميگردد قوله تعالى ( قالت الاعراب آمنّا قل لم تؤمنوا و لكن قولوا اسلمنا ) هر مؤمنى مسلمان هست لكن هر مسلمانى مؤمن نيست مگر وقتى كه ايمان كه عبارت از عقد قلب و تصديق جزمى بمقدسات اسلام باشد در باطن وى نفوذ نمايد و همان طلوع ايمان در قلب است كه محرك عمل باركان ميگردد .
و بمعنى ديگر اسلام اخصّ از ايمان است كه هر مؤمن مسلم نيست و هر مسلمى مؤمن است و اسلام به اين معنى تسليم گرديدن به تمام قوى و مشاعر در مقابل تمام اوامر شرعى تدوينى و اوامر تكوينى و ترك اعتراض و رأى انديشى در مقابل دستورات الهى اين است كه بمؤمنين پس از ايمان خطاب مىكند ( ادخلوا فى السّلم كافّة )
وَ الْقانِتِينَ وَ الْقانِتاتِ
3 - از فضائل دهگانه كه در اين آيه مشترك بين مردها و زنها قرار داد قنوت