توضيح آيات
وَ أَنْزَلَ الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ صَياصِيهِمْ
( الصيصة ، ما تحصن به ) و آن حصار و قلعهاى را گويند كه در آن شخص از شرّ خارج محفوظ گردد .
اين آيات راجع ببنى قريظه است كه اينان قبلا با رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم عهد بسته بودند كه با كفّار همدست نشوند و در جنگ احزاب عهد خود را شكستند و با كفّار قريش متّحد گشته و بجنگ رسول اللَّه ( ص ) قيام نمودند و پس از آنكه احزاب متفرّق گرديدند بنى قريظه رفتند در قلعههاى خود
« وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ »
در حالى كه ترس و خوف آنان را فرا گرفته بود
« فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً »
مسلمانها به حكم خدا و رسول آنها را محاصره نموده و جماعتى از آنان را كشتند و جماعتى را اسير نمودند .
حكايت بنى قريظه بطورى كه در روايات رسيده چنين است كه صبح روزى كه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از جنگ خندق بمدينه برگشته بودند جبرئيل فرود آمد و گفت يا رسول اللَّه ( ص ) ملائكه اسلحه خود را برنداشتهاند و خدا تو را امر مينمايد كه به روى بجنگ بنى قريظه حضرت رسول ( ص ) باصحاب اعلام فرمود كه به حكم خدا بايد نماز عصر را نكنيد مگر در بنى قريظه ، بروايتى بيرق بدست على عليه السلام داد و او را پيشرو لشگر گردانيد و خود با اصحاب در عقب رفتند تا نزديك قلعه آنها رسيدند و ملائكه ترس و خوف را در دل بنى قريظه انداختند و اصحاب بعد از نماز عشاء به آن جا رسيدند حضرت رسول ( ص ) بر سر چاهى از چاههاى بنى قريظه با اصحاب فرود آمدند ، بروايتى ده روز و بروايت ديگر بيست روز و بروايت صحيح بيست و پنج روز در آنجا توقّف نمودند پس از آنكه آنان از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم درخواست عفو و گذشت نمودند حضرت سعد بن معاذ را كه يكى از اهل آنها بود بين آنها حكم قرارداد و آنان به حكم او راضى شدند و بعضى از آنها در همه راه به او ميگفتند كه رسول اللَّه ( ص ) تو را