و بسوى خود مىكشيدند و از منافقين كسى داخل جنگ احزاب نميشد مگر اندكى .
5 - از اوصاف منافقين اين بود كه
( أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ )
بخل ميورزيدند و به آنها انفاق نميكردند و ديگر از حالات آنان چنين بود كه
فَإِذا جاءَ الْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ كَالَّذِي يُغْشى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ
چون منافقين ايمان واقعى نداشتند وقتى آن قشون انبوه كفار را ميديدند گويا چشمهاى آنها ميخواست از كاسه سر بيرون آيد يا مثل آدم محتضرى بودند كه چشمش پوشيده ميگردد اشاره به اينكه مبهوت ميگرديدند .
6 - نيز از اوصاف خبيثه منافقين اين بود كه وقتى ترس آنان بر طرف ميگرديد بزبانهاى تند مؤمنين را ميرنجانيدند و بر امر خير و انفاق بمؤمنين بخل ميورزيدند و در غنيمت گرفتن حريص بودند و در انفاق نمودن بخيل .
7 -
( أُولئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا )
منافقين حقيقة ايمان نياورده بودند و چون هيچ عملى بدون ايمان قبول نخواهد شد اين است كه خدا اعمال آنان را حبط مىكند يعنى بى اثر ميگرداند .
8 - منافقين گمان ميكردند كه قشون كفار
( لَمْ يَذْهَبُوا )
لكن اينان چنين بودند كه اگر قشون احزاب بار ديگر بيايند با آنها همدست گرديده و اسرار شما مؤمنين را به آنها خبر دهند .
9 - منافقين كسانى خواهند بود كه با مؤمنين داخل در جنگ نميگردند مگر كمى از آنها ( كه بطمع غنيمت ) داخل ميگردند اينها بعضى از اوصاف رذيله منافقين بود كه در اين چند آيه تذكر ميدهد .
لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ
اول مؤمنين را ارشاد مىنمايد بخصلتها و اوصاف نيكى كه در رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به نحو اتم موجود است كه شما مؤمنين بايستى اقتداء و پيروى از آن حضرت بنمائيد و به اين وسيله خود را بحضرتش نزديك گردانيد .