و كسانى كه با او بودند و انس و ياران او .
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا
بعضى از مجاهدين بنا بر عهدى كه بسته بودند شهيد گرديده و بعض ديگر منتظر شهادتند يعنى خود را براى شهادت آماده كردهاند كه در موقع جهاد ثابت قدم باشند كه يا كشته شوند يا بر دشمن ظفر يابند و هيچ يك از مجاهدين فى اللَّه عهد خود را تبديل نميدهند از حضرت امير ( ع ) چنين روايت شده كه فرموده ( و اللَّه من منتظر شهادت بودم و اين آيه در باره ما فرود آمده )
لِيَجْزِيَ اللَّهُ الصَّادِقِينَ بِصِدْقِهِمْ وَ يُعَذِّبَ الْمُنافِقِينَ إِنْ شاءَ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ
( لام ليجزى ) براى تعليل است يعنى خداى تعالى مؤمنين را مبتلى بجهاد و و خونريزى ميگرداند براى اينكه راستگو از دروغگو ، مؤمن از منافق تميز داده شود چنانچه در آيات بالا فرموده
( هُنالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ )
تا اينكه به كسانى كه بعهد خود وفاء كردند و در امر جهاد استقامت نمودند به آنان جزاء و پاداش نيكو دهد و منافقين را نيز در اثر نفاقشان مجازات نمايد .
و در اينجا مجازات منافقين را موكول بمشيت نموده كه اگر خدا خواست آنها را عذاب مينمايد و اگر حكمت اقتضاء نمود آنها را مىبخشد و توبه آنان را مىپذيرد و عذاب را از آنها رفع مينمايد يعنى اگر توبه كردند .
إِنَّ اللَّهَ كانَ غَفُوراً رَحِيماً
ظاهرا اين آيه اشاره به اين دارد كه منافقين هم نبايد از كرم حق تعالى مأيوس باشند زيرا ممكن است آنها نيز از نفاقشان برگشت نمايند و با مؤمنين همراه گردند
وَ رَدَّ اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنالُوا خَيْراً
پس از آنكه قشون كفار از باد صبا و ملائكه و كشته شدن عمرو ابن عبد ود بدست على بن ابى طالب ( ع ) منهزم گرديدند و با غيظ و غضب فرار كردند كه نه فاتح شدند و نه غنيمت بردند آن وقت به حال غضب برگشتند .