و شايد آيه كنايه از اين باشد كه آنان در زمين هيچ عمل صالحى نداشتند كه به آسمان بالا رود و مؤيد اين توجيه روايتى است كه انس از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم نقل مىكند كه فرموده ( هيچ بنده مؤمنى نيست مگر آنكه در آسمان دو درب براى او باز است دربى كه روزى وى فرود مىآيد و دربى كه عمل وى بالا ميرود وقتى مرد اين دو درب از نزول رزق و عروج عمل محروم ميگردند .
و نيز از عبد اللَّه عباس چنين روايت شده كه چون مؤمن حيات دنيا را بدرود گويد مصلّى و محل عبادت و محل عروج عملش و محل نزول رزقش گريه ميكنند .
در منهج از كتاب معالم نقل مىكند كه وقتى موسى بن عمران وفات نمود چهل روز آسمان و زمين گريه كردند و چون سيد الشهداء شهيد گرديد آسمان بگريه درآمد و هر شب بر او گريه ميكنند و علامت گريه او آن سرخى اطراف وى است .
و از سدى كه يكى از مفسرين سنيّها است چنين نقل ميكنند كه گفته وقتى حسين بن على عليهما السلام شهيد گرديد آسمان گريه كرد و علامت گريه او آن سرخى اطراف وى است .
و بروايت زراره از ابى عبد اللَّه عليه السّلام است كه فرموده چهل روز آسمان بر كشته يحيى بن زكريّا و بر حسين بن على عليه السّلام گريه كرد زراره گويد گفتم يا بن رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم گريه وى چگونه است فرمود همان سرخى است كه در وقت طلوع و غروب نمايان ميگردد .
و از مصابيح القلوب چنين نقل ميكنند كه روزى كعب الاحبار مردم را از فتنههاى روزگار خبر ميداد از جمله آنها اين بود كه گفت در كتابها خواندهام كه بزرگترين چيزى كه در دنيا واقع ميگردد كشتن امام حسين است و گفت روزى كه امام حسين عليه السّلام كشته گرديد هفت آسمان خون ميگريند گفتند هرگز ما نشنيدهايم كه آسمان بر كسى خون گريسته باشد گفت واى بر شما قتل حسين عليه السّلام كار عظيم است او فرزند خاتم پيمبران و پسر وصى رسول آخر الزّمان و پنجم آل عبا و نور ديده
تفسير مخزن العرفان در علوم قرآن ( فارسى ) — صفحة 70
مساهمون: سيده نصرتبيگم امين ( بانوى اصفهان )
ص٧٠