كه حتّى فطرت اوليه خود را كه سرشته شده بر توحيد بوده از دست ميدهد و پرده سياه خودخواهى و خودپسندى روى قلب را ميگيرد اين است كه ديگر نور ايمان در آن نفوذ نمينمايد .
فَأَسْرِ بِعِبادِي لَيْلًا إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ - وَ اتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْواً إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ
دعاى موسى ( ع ) باجابت رسيد و مأمور گرديد با بنى اسرائيل از آنهايى كه به او ايمان آورده و تابع او گرديده بودند در شب از مصر بيرون رود و خداى تعالى بوى خبر داد كه وقتى شما بيرون مىرويد فرعونيان در عقب شما روانه ميشوند و بموسى عليه السّلام دستور فرمود كه وقتى بدرياى نيل رسيدى عصاى خود را بزن به دريا كه دريا به حكم خدا شكافته ميگردد و براى شما راه باز مىشود و بسلامت از دريا ميگذريد لكن بايستى دريا را به همان طورى كه براى شما شكافته گرديده باقى گذارى و هيچ انديشه مكن زيرا كه چنين مقرّر شده كه فرعون با قشون خود يعنى قبطيان غرق گردند .
پس از آنكه بفرعون خبر رسيد كه موسى با بنى اسرائيل از شهر بيرون رفتند با قشون خود در عقب آنها از شهر بيرون رفت و ديد دريا شكافته شده فهميد از معجزه موسى چنين شده لكن از آن كبر و عصبيّت و خودپسندى كه داشت گمان كرد او نيز تواند از همان راه رد شود خودش و لشگريانش از همان راهى كه براى بنى اسرائيل باز شده بود داخل دريا شدند وقتى ميان دريا رسيدند بامر حق تعالى آب دريا بهم وصل گرديد و فرعونيان همگى غرق گرديدند .
آرى تمام موجودات قشون الهى و تحت فرمان او و مسخّر امر تكوينى وى ميباشند و با دوستان خدا دوست و با دشمنان خدا دشمنند و منتظر فرمانند وقتى مأمور گشتند چنان از دشمنان خدا انتقام ميكشند كه دمار از روزگار آنان برمىآورند .
جمله ذرات زمين و آسمان * لشگر حقّند پيدا و نهان
كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ وَ زُرُوعٍ وَ مَقامٍ كَرِيمٍ وَ نَعْمَةٍ كانُوا فِيها فاكِهِينَ كَذلِكَ وَ أَوْرَثْناها قَوْماً آخَرِينَ
خداى تعالى برسول خود خبر ميدهد كه فرعون با قشون خود بغرق هلاك گرديدند و چه بسيار باغها و بوستانها و عمارتهاى عالى و چشمههاى آب روان كه