مردمانى كه با او بودند وقتى ديدند اقرع ايمان آورد همگى ايمان آوردند و حضرت همه را صله و خلعت داد .
چنانچه گفته شد شأن نزول آيه هر چه باشد آيه مطلق است و خداوند براى تعليم مراسم و ادب نگاهداشتن بمؤمنين امر فرمود كه در موقع گفتگوى با پيمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم صداى خود را بلند ننمائيد و اگر در مقابل شخص رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم چنين بىادبى كنيد اعمال شما حبط ميگردد و بر آن اثرى مترتب نميگردد در حالى كه شما مشعر به آن نخواهيد بود .
إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ
( غضّ ) در لغت بمعنى نقصان آمده اگر نسبت بديدن باشد مثل اينكه خداى تعالى در سوره نور آيه 30 فرموده :
قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ
وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ
« 1 » غض در اين آيه بمعنى نقصان و فرود آوردن چشم از نظر كردن است و اگر در سخن گفتن استعمال شود مثل
( وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ )
كوتاه كردن صدا است .
( امتحان ) بمعنى آزمايش است چون هر صفت و خلقى كه در باطن انسان رسوخ نمود ) آثارى در ظاهر از آن نمودار ميگردد .
آيه اشاره به اينكه كسانى كه صاحب تقوى و پرهيزكارى ميباشند يكى از اوصاف آنان چنين خواهد بود كه در مقابل رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم آهسته صحبت ميكنند و صداى خود را بالاى صداى او قرار نمىدهند زيرا عظمت و بزرگوارى پيغمبر خداى تعالى چنان در قلب آنان رسوخ نموده كه حيا ميكنند در مقابل حضرتش بلند حرف بزنند بلكه غضّ صوت ميكنند و براى چنين كسانى آمرزش و اجر بزرگ مهيا خواهد بود .
هامش
( 1 ) - اى محمد بمردهاى مؤمن بگو چشمهاى خود را بپوشانند و بزنهاى مؤمنه بگو كه چشمهاى خود را بپوشانند ( مقصود نگاه كردن با جنبى است )