قرآن آنهايى كه محتاج بتوضيح است برانيد ظاهرا چنين اشخاصى مشمول رحمت و فضل الهى گرديدهاند
إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلى أَدْبارِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَ أَمْلى لَهُمْ
شايد آيه در وصف كسانى باشد كه پس از آنكه حجت بر آنان تمام شد و ايمان آوردند بتسويل شيطانى از دين برگشتند و آنها كسانى ميباشند كه آرزو و آمال دنيوى و حظوظات طبيعى بر آنان چيره شده و ميول نفسانى بر آنها آراسته گرديده و از دين برگشتن را پس از ظاهر شدن حقانيّت آن اندك بشمار آوردند و بقول بعضى مقصود منافقينند كه پس از آنكه حقانيت دين اسلام بر آنها ظاهر گرديده و اقرار بشهادتين نمودند شيطان كفر را در نظر آنان آراسته گردانيده و آرزو و آمال دنيوى را در نظر آنها جلوه داده و از دين برگشتند زيرا كسى كه از روى بصيرت باطنى بمقدسات اسلام تصديق نمايد ديگر از دين برنخواهد گرديد .
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرارَهُمْ
ذلك اشاره به آن چيزى است كه سبب اغواى آنان گرديده و آرزو و آمال دنيوى را در نظرشان آراسته گردانيده كه چنين مردمانى از آنچه خدا فرو فرستاده كراهت داشتند .
بروايت طبرسى ره كه از ابى جعفر و ابى عبد اللَّه عليهما السلام نقل مىكند آنها بنو اميه بودند كه آنچه را راجع بولايت على عليه السّلام فرود آمده خوش نداشتند و به كسانى كه به ظاهر ايمان آورده بودند ميگفتند شما از اسلام برگرديد ما در پارهاى از كارها مطيع و فرمانبردار شما ميگرديم و خدا ميداند آنچه را كه از كيد و حقد و حسد در باطن آنان مخفى گرديده .
فَكَيْفَ إِذا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ ذلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا ما أَسْخَطَ اللَّهَ وَ كَرِهُوا رِضْوانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ