أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمى أَبْصارَهُمْ
چنين كسانى يعنى منافقين كه در زمين فساد ميكنند و قطع رحم مىنمايند آنان از چنين كسانى ميباشند كه مشمول لعنت خدا گرديدهاند و در اثر اعمال نكوهيدهشان خدا گوش دل آنها را كر و چشم دلشان را كور گردانيده كه آيات تشريعى و تكوينى را نه به گوش دل ميشنوند و نه به چشم دل آثار آفاقى را مينگرند
( صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ )
سوره بقره آيه 166
أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها
استفهام انكارى اعتراض به كسانى است كه در قرآن تدبر نميكنند تا از بعض اسرار آن منتفع گردند آيا بر قلب آنان قفل زده شده و بسته گرديده كه از وعد و وعيد قرآن متنبه نميگردند .
شيخ طبرسى ره در تفسير مجمع البيان چنين گفته ( بدان كه در حديث صحيح از رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم نقل شده كه جايز نيست تفسير نمودن قران مگر باثر صحيح يا نص صريح .
و از طريق عامه در حديث نبوى است كسى كه قرآن را برأى خود تفسير كند و لو آنكه تفسيرش صحيح باشد خطا نموده است . پايان مقدس اردبيلى ره در زبدة البيان راجع بتفسير نمودن قرآن بيانى دارد كه براى وضوح آن را ترجمه مينمايم .
بعد از نقل كلام طبرسى چنين گويد خدا كسانى را كه از قرآن استنباط ميكنند و طريق را واضح مينمايند مدح نموده بقوله تعالى
( لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ )
و مذمت نموده كسانى را كه تدبر و تفكر در قرآن نميكنند بقوله تعالى
( أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها )
و نيز فرموده ما قرآن را به عربى فصيح بيان نموديم
( إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا )
تا آنجا كه فرموده و بالجمله مقصود از تفسير برأى بدون نص صريح در جايى صحيح نيست كه آياتى كه چند معنى در آن احتمال ميرود مفسر به مجرد رأى و ميل