بدلخواه خود روزگارى را بگذرانند از روى حكمتى است كه مربّى عالم به آنها مهلت داده كه عالم دنيا تعمير گردد گويند وقتى عاديان از شدّت وزيدن باد مستأصل گرديدند در منزلهاى خود رفتند و درب را روى خود بستند و به اين وسيله گمان كردند از عذاب خدا مىتوانند فرار نمايند باد شدّت نمود و دربها را از جاى كند و هفت شبانه روز مىوزيد و پشتههاى ريگ احقاف را بر آنان ميريخت تا همه در زير آن پنهان گرديدند و هلاك شدند .
فَأَصْبَحُوا لا يُرى إِلَّا مَساكِنُهُمْ كَذلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ
و گروه عاديان بعد از ورود اين عذاب اليم طورى مندك و نابود گرديدند كه ديگر اثرى از آنان پديدار نبود مگر منزلها و محلى كه در آن زندگانى مينمودند معلوم مىشود پس از آرامش باد جسدهاى آنها نيز مضمحل و ناپديد گرديده زيرا چنانچه گفتهاند باد آنان را بلند ميكرد و بكوه ميزد تا آنكه بدنهاى آنها را ريز ريز ميگردانيد بطورى كه ديگر اثرى از آنها ظاهر نميگرديد چنين است كيفر و مجازات گنهكاران كه اضافه بر عذاب اخروى در دنيا نيز اگر حكمت اقتضاء نمايد بايستى بمكافات اعمال و افعال خود برسند تا ديگران متنبه گردند .
وَ لَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيما إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ
( ان ) در آيه نافيه است و خطاب باهل مكه است كه اى قريش جماعت عاد از حيث مال و ثروت و قوّت و بلندى قامت و استحكام در عمل متمكنتر از شما بودند گويند قوّت جسمانى آنان بقدرى شديد بوده كه از كوه سنگ ميكندند و براى خود خانه ميساختند چنان تمكن و قوّت و قدرتى به آنها داديم كه بشما ندادهايم و شايد ( ان ) زائده باشد اشاره به اينكه قوم عاد با اين قوّت و زور و بازو و با آن عظمت جثه و استحكام منازل و بناء عالى نتوانستند خود را از بادى كه ناشى از غضب الهى بود حفظ نمايند شما كه ضعيفتر و ناتوانتريد چگونه از عذاب خدا