توضيح آيات
فَلَمَّا رَأَوْهُ عارِضاً مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قالُوا هذا عارِضٌ مُمْطِرُنا بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهِ رِيحٌ فِيها عَذابٌ أَلِيمٌ
گروه عاد وقتى ديدند سه قطعه ابر بالاى سر آنان پديد گرديد گفتند اين ابرى است كه از آن باران ريزش مىكند و به آن منتفع ميگرديم لكن گمان آنها درست نبود بلكه به عكس آن ابر باعث هلاكت آنها گرديد و آن همان عذاب عظيمى بود كه حضرت ( هود ) عليه السّلام قبلا به آنها خبر داده كه اگر ايمان نياوريد و عبادت نكنيد مگر خداى يكتا را مبتلا ميگرديد به عذاب بزرك و آنان از روى جهالت و نفهمى باور ننموده و گفتند اگر راست مىگويى بياور آن عذابى را كه بما وعده ميدهى و شايد
( بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ )
سخن هود باشد وقتى كه ابر بالا آمد حضرت هود گفت اين همان ابرى است كه در آن عذابى است كه به آن عجله مينموديد .
خلاصه چنانچه مفسرين گويند در آن ابر بادى بود و چنان وزيدن گرفت كه آنان را مستأصل نمود و اموال و حيوانات و تمام اثاثيه آنها را پراكنده گردانيد و خود آنان را نيز هلاك نمود .
بروايت منهج از عمر و بن ميمون است كه گفته آن باد خيمهها و شتران را با هودجهاى آنها بالاى هوا ميبرد و مانند ملخ در هوا پرواز ميداد و بروايت ديگر اول كسى از آنها كه آن عذاب را مشاهده نمود زنى بود كه به آنها گفت بادى ميبينم كه در آن شعلههاى آتش است و هود عليه السّلام مؤمنين را از ميان آنان بيرون برد وقتى همين باد بمؤمنين مىخورد روح آنها را تازه مينمود و بدن آنان را نرم ميگردانيد و از آن لذت و راحتى ميبردند و محظوظ ميگرديدند .
آرى بايستى چنين باشد زيرا كه تمام موجودات قشون خدا و زير فرمان اويند با دشمنان خدا دشمن و با دوستان خدا دوستند و مسخّر امر حق تعالى و منتظر فرمانند و اگر چهار صباحى با دشمنان خدا موافقت نمايند و آنها