نمينمودم زيرا كه غايت وجود عالم انسان كامل است .
وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَ فَلَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَ كُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِمِينَ وَ إِذا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ السَّاعَةُ لا رَيْبَ فِيها قُلْتُمْ ما نَدْرِي مَا السَّاعَةُ إِنْ نَظُنُّ إِلَّا ظَنًّا وَ ما نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ
پس از بيان حال مؤمنين نيكوكار و بيان مقام بلند آنان در مقام اعتراض و سرزنش كفّار برآمده و به آنان خطاب سرزنش آميز مينمايد كه اى كسانى كه كافر گرديده و امروز كه روز جزاء و پاداش اعمال است گرفتار عذاب و شكنجه گرديدهايد آيا چنين نبود كه آيات ما بتوسط سفراء الهى و پيمبران بر شما خوانده ميشد عوض اينكه آن را بپذيريد و از اين عذاب كه در اثر اعمال خودتان به آن گرفتار شدهايد نجات يابيد بگفتار پيمبران بىاعتنايى مينموديد و عوض آنكه آن را قبول نموده و تسليم امر حق تعالى گرديد استكبار نموديد و شما جماعت گنهكاران ميباشيد و هر گاه پيمبران بشما ميگفتند وعدههاى خدا حقّ است و شكّى در وقوع قيامت نيست كه البته واقع است شما در پاسخ ميگفتيد چه چيز است قيامت و ما بوقوع قيامت يك گمان و ظنّى بيش نميبريم و ما يقين بچنين ساعتى نداريم .
وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
و در آن روز قيامت بر آنان ظاهر ميگردد بديهاى اعمال زشتى كه در اين حيات دنيا بر آنان مخفى بود يعنى كفّار انكار و استكبار خود را نسبت بآيات الهى و نيز قبح باقى اعمال خود را كه از روى هواهاى نفسانى و قواى طبيعى انجام ميدادند نميفهميدند و آب گل آلوده دنيا چشم و گوش آنها را پر نموده و چنان از حقيقت بىبهره بودند كه افعال خود را نيكو ميدانستند و از عاقبت خود بىخبر بودند اين بود كه در اثر استهزاء و سخريّه آنان نسبت بآيات الهى يك دفعه مشمول عذاب گرديدند .
وَ قِيلَ الْيَوْمَ نَنْساكُمْ كَما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا وَ مَأْواكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ ناصِرِينَ