كه در سال 1098 ه صادر شده است . اين اجازه در پايان كتاب جامع الرواة چاپ شده است .
ب ) تأليف
اين كتاب در قالب مقدمه ، متن اصلى كتاب و خاتمهاى مشتمل بر 10 فايده سامان يافته است .
الف ) مقدمه . مرحوم اردبيلى در مقدمه دربارهء انگيزهء تأليف كتاب جامع الرواة مىنويسد :
هنگامى كه احاديث اهل بيت ( عليهم السلام ) را فرامىگرفتم بر خود تكليف نمودم كه در صحت و ضعف سند روايات نيز دقت كنم . پس با مراجعه به منابع به دليل مطلق گذاردن نام برخى راويان يا به دليل اختلاف نسخهها دچار تحير شدم ، و راهى براى ترجيح حكم به صحت يا ضعف روايات نيافتم و از اينرو حديث از نظر من ضعيف و مجهول بود چنانكه در نظر بسيارى از عالمان و فقيهان نيز چنين بود و آنان بر چنين خبرى اعتماد نمىكردند و آن را مستند حكم قرار نمىدادند درحالى كه اينگونه روايات در كتابهاى حديث بسيار است . اين نكته بر من بسيار سخت و سنگين آمد . پس از فكر بسيار و تفضل خداوند به اين نتيجه رسيدم كه شناخت حال راويانى كه بهصورت مطلق از ايشان نام برده شده است ، از طريق راوى و مروى عنه آنها ممكن است ، بهصورتى كه ديگر اشتباه و اشكالى باقى نماند . اما از سوى ديگر ، عالمان رجالى نام تمامى راويان ( روايتكننده و گيرندهء روايت از راوى ) را ذكر نكردهاند و تنها در برخى موارد در ذيل نام برخى راويان گفتهاند : جماعتى از فلان راوى روايت كردهاند ، از جمله فلانى و فلانى . و اين مقدار در رسيدن به مطلوب كافى نبود . « 1 »
با توجه به اين شرح كه اردبيلى خود درباره انگيزهء تأليف كتاب آورده است ،
هامش
( 1 ) . همان ، ج 1 ، ص 3 - 4 با تلخيص .