غروى افست شد .
چاپ سوم ، چاپ حروفى كتاب به تصحيح و تعليق جلال الدين غروى آملى در چاپخانه مصطفوى قم انجام شد .
چاپ چهارم ، چاپ تحقيقى كتاب براى اولين بار در سال 1407 ه به تحقيق آيت اللّه سيد موسى شبيرى زنجانى در انتشارات جامعهء مدرسين حوزه علميه قم انجام شد و تاكنون چندين نوبت نشر يافته است .
چاپ پنجم ، تحقيق محمد جواد نائينى با مقدمه آيت اللّه شيخ جعفر سبحانى به سال 1408 ه در دو جلد در بيروت منتشر شد .
2 . توثيقهاى عام مستند به كتاب رجال نجاشى
الف ) وثاقت مشايخ و اساتيد نجاشى . برخى با بررسى كلمات نجاشى ، به اين قاعده رجالى دست يافتهاند كه نجاشى از افراد ضعيف و متهم دورى كرده و حتى وى بزرگانى كه در طبقه پيش از او بودهاند و او آنان را درك كرده ، به جهت ضعف يا فساد مذهب از ايشان نقل نكرده است . از اينجا روشن مىشود كه او بر تمامى اساتيدى كه از آنان نقل كرده ، اعتماد و وثوق داشته و مذهب آنان و روايت آنان را خالى از اشكال و ضعف مىدانسته است .
سابقه طرح اين نظريه را به علامه حلى رساندهاند . وى تعبير نجاشى دربارهء ابن جندى كه مىگويد : « انه استاذنا - رحمه اللّه - الحقنا بالشيوخ فى زمانه » را نقل كرده و سپس مىگويد : اين تعبير صريح در تعديل ابن جندى نيست . « 1 » و مولى نظام الدين قرشى ( م بعد 1038 ه ) در كتاب نظام الاقوال خودش ، دليل بر عدالت ابن ابى جيد را استادى وى براى نجاشى دانسته ، بدان سبب كه نجاشى به صراحت از ثقات نقل مىكرده و از نقل برخى اساتيدش - همچون ابو على بن همام و ابو غالب زرارى - از افراد ضعيف اظهار تعجب مىنمايد . « 2 »
هامش
( 1 ) . خلاصة الاقوال ، ص 70 - 71 ، رقم 108 .
( 2 ) . همان ، ج 3 ، ص 351 . به نقل از ميرزا عبد اللّه .