باشد . ماستين در كتاب تاريخ بخارا به صورت مماستين و يكى از روستاهاى بخارا نام برده شده است ( نرشخى ، تاريخ بخارا : 10 ) .
بنابراين فاصلهء بين آمل بخارا بنابر نوشتههاى ابن خردادبه 19 فرسخ ( ابن خردادبه :
همانجا ) و برطبق نوشتهء قدامة بن جعفر 5 . 22 فرسخ است : ( « من آمل الى مدينه بخارا اثنان و عشرون فرسخا و نصف » قدامه : همانجا ) . از اينجا به بعد ابن خردادبه به شرح مسير راههاى بين بخارا تا سمرقند و سپس از سمرقند به چاچ مىپردازد ( ابن خردادبه :
27 ) و به همين ترتيب است توضيحات كتاب الخراج كه از شهر بخارا به سوى مناطق چاچ و فرغانه متوجه مىگردد و ابتدا به زامين مىرسد و سپس به شرح راههاى بين زامين و چاچ مىپردازد ( قدامه : 36 ) . راه بخارا به سمرقند به شرح زير است :
بخارا - شرغ :
4 فرسخ : ( قدامه : همانجا ، ابن خردادبه : همانجا ) .
شرغ - طواويس :
3 فرسخ : ( قدامه : همانجا ، ابن خردادبه : همانجا ) . در كار جيهانى و استخرى به شرغ اشارهاى نشده و راه بخارا پس از يك روز سفر مستقيما به بخارا مىرسد ( جيهانى :
همانجا ، استخرى : همانجا ) .
طواويس - كوكشيبغن :
3 فرسخ : ( ابن خردادبه : همانجا ) قدامة بن جعفر از اين نقطه با نام كوك ياد كرده است كه در سه فرسخى طواويس واقع شده است ( قدامه : همانجا ) . نويسندگان دوران اسلامى نوشتهاند كه در جنوب كوك / كوكشيبغن كوههاى چين واقع شده است . علاوه بر آن قدامه اضافه مىكند كه پادشاه تركان مردان خود را در اينجا جمع مىكند و براى حمله و تاراج همسايگان خود آنان را آماده مىسازد . جيهانى ، استخرى و مقدسى هرسه نوشتهاند كه راه از طواويس با يك روز فاصله مستقيما به كرمينيه ؛ يعنى ايستگاه بعدى مىرسد و از كوكشيبغن به صورت يك ايستگاه بين راهى نام نبردهاند . ( جيهانى :
همانجا ، استخرى : همانجا ، مقدسى : 266 ) .