تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرو ( بازسازى جغرافياى تاريخى يك شهر بر پايه نوشته هاى تاريخى و شواهد باستان شناسى ) ( فارسى ) — صفحة 233

مساهمون:

ص٢٣٣
حكومت مىكرده‌اند و روزى مردم شهر تصميم به ويرانى و تاراج آن گرفتند و پس از اين واقعه بود كه در همان سال شهر مرو بر اثر قحطى وحشتناكى صدمه و زيان بسيار ديد . ( قزوينى : 223 ) .
شرح
( 157 ) ابن حوقل : 160 . ( 158 ) حدود العالم : 94 . ( 159 ) استخرى : 206 و ابن حوقل : 170 ؛ مقدسى : 454 . ( 160 ) حدود العالم : همان‌جا . ( 161 ) استخرى : همان‌جا ؛ ابن حوقل : همان‌جا . ( 162 ) جوينى ، ج اول ، 121 . ( 163 ) ابن حوقل ، همان‌جا . بجز كهندژ كه آب آن از كاريز تامين مىشد ، آب اين كاريز به قدرى زياد بود كه مزارع صيفىكارى را نيز مشروب مىساخت ( استخرى : همان‌جا ) . ( 164 ) نخستين پرچم‌ها و پيراهن‌هاى عباسيان در اين محله و در خانهء ابو نجم به رنگ سياه درآمدند ( استخرى : 206 ) . يكى از دلايلى كه ابو مسلم اين محل را مركز فعاليت‌هاى خود قرار داد و آن را بازسازى كرد ، همين بود كه پيروان عباسيان در اين محل متمركز بودند . ( 165 ) ياقوت ، معجم ، ج 5 : 32 و 42 . ( 166 ) استخرى : 207 . ( 167 ) ياقوت ، معجم ، ج 1 : 320 . رنجبر مىنويسد كه محله‌اى از مرو بوده است ( رنجبر ، 239 ) . ( 168 ) ياقوت ، همان‌جا : 340 . ( 169 ) رنجبر : 240 . ( 170 ) ياقوت ، همان‌جا : 364 . ( 171 ) ياقوت ، معجم ، ج 3 : 41 . ياقوت در اثر ديگرى مىنويسد كه حوض رزام محلهء مشهورى در مرو بوده است ( ياقوت ، مشترك : 68 ) . باتوجه به معناى حوض و باتوجه