آن وجود دارد . تعدادى تدفين نيز در همين طبقه پيداشده است كه هركدام بين 2 تا 12 اسكلت را در خود جاى داده بودند . اين آرامگاهها كه داراى نقشهء دايره هستند ، از خشت ساخته شده و داراى سقفهاى كاذبى نيز هستند . اشياى منقول پيداشده سفالهاى چند رنگ از نوع گيوكسيور ، پيكرههاى انسانى ساخته شده از گل و سنگ ، ابزار كار از مس و سفال و اشياى زينتىاند . اين طبقهء بالايى كه مهمترين دورهء اشغال گيوكسيور است ، مربوط به 4440 ( راديو كربن ) - 4500 سال پيش است 83 .
تپهياسى در كوهپايههاى شمالى كپتداغ قرار دارد و يكى از محوطههاى باستانى است كه آثار فرهنگ دورهء يكم نمازگا ( 6500 تا 6100 سال پيش ) در آن به خوبى ديده مىشود . آثار معمارى اين محوطه يادآور معمارى تپهآنو است . خانههاى موجود در اين محوطه باستانى راستگوشه و چند اتاقه با ديوارهاى خشتى هستند . در يكى از اين خانهها نقاشىهاى چندرنگ با نقوش هندسى همراه با ستونهاى چوبى ديده شده است . در تپهياسى دو نوع عمده سفال ، يكى سفال خشن با مادهء چسبندهء گياهى و نقوش تيره بر روى زمينهء روشن و ديگرى سفال منقوش با رنگ سياه بر روى زمينهء قرمز ديده شده است 84 .
گنورتپه محوطهاى است در بخشهاى جنوبى دلتاى قديمى مرغاب در تركمنستان و در مركز واحهء گنور . اين محوطه در سال 1972 پيدا و از سال 1974 به بعد توسط ساريانيدى و ماسون حفارى و مطالعه شده است . اين محوطهاى بسيار بزرگ است كه قطر مواد فرهنگى موجود در آن به 5 متر مىرسد . آثار معمارى باقىمانده در گنورتپه شامل يك قلعه و يك منطقهء مسكونى بدون ديوار است . بخشهاى زيرين اين محوطه مربوط به دوران مفرغ ميانى و بخشهاى بالايى آن مربوط به دوران مفرغ جديد است .
قلعه گنور ، داراى يك ديوار دفاعى است كه در گوشههاى آن برجهاى چهارگوشى وجود دارد و در مركز آن يك رديف از خانهها ، فضاها و راهروها جاى گرفته است . در بخش مسكونى خارج از قلعه يك محلهء سفالگرى نيز وجود داشته كه تعداد 15 كورهء سفالگرى دو طبقه در آنجا ديده شده است . به نظر ساريانيدى گنورتپه در دوران مفرغ ،
مرو ( بازسازى جغرافياى تاريخى يك شهر بر پايه نوشته هاى تاريخى و شواهد باستان شناسى ) ( فارسى ) — صفحة 127
مساهمون: منصور سيد سجادى
ص١٢٧