سليمان گفت : قربانت گردم ، اين مطلب براساس فهم و دانستههاى مردم نيست .
امام فرمود : پس بدون اينكه معرفت و اطّلاعى داشته باشيد ، ادّعاى علم مىكنيد و مىگوييد : اراده نيز مانند سمع و بصر است ، و لذا اعتقاد شما براساس عقل و علم نيست ، سليمان جوابى نداشت كه بگويد .
سپس امام فرمود : آيا خداوند به تمام آنچه در بهشت و دوزخ است ، واقف مىباشد ؟
سليمان گفت : بله .
امام فرمود : آيا آنچه را كه خداوند مىداند كه در آينده ايجاد خواهد شد ، ايجاد خواهد شد ؟
گفت : بله .
امام فرمود : حال ، اگر همانطور كه بايد موجود گردد موجود شد ، آيا خداوند باز هم توان افزودن چيزهاى ديگرى به آنها دارد يا صرفنظر مىكند ؟
سليمان گفت : اضافه مىكند .
امام فرمود : بنا بر گفتهء تو كه خداوند اضافه مىكند چيزى به آنها افزوده است كه خود نمىدانسته ايجاد خواهد شد .
سليمان گفت : قربانت گردم ، اضافهها غايت و نهايت ندارند .
امام فرمود : پس ، از نظر شما علم خداوند به آنچه در آنها ( بهشت و دوزخ ) قرار خواهد گرفت ، احاطه ندارد ، چون نهايتى براى آن قابل تصوّر نيست ، و اگر علم او به آنچه در آنها خواهد بود احاطه نداشته باشد ، آنچه را كه در آنها خواهد بود ، قبل از وجودشان ، نخواهد دانست ، خداوند از چنين گفتهها و عقائدى منزّه و بالاتر است .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 89
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٨٩