حضرت فرمود : در اين هنگام بود كه خداوند اين پاسخ را شعار حج قرار داد ، سپس پروردگارمان اين گونه ندا دادكه : اى امّت محمّد صلى الله عليه و آله ! همانا قضاى من بر شما باد . همانا رحمت من بر غضب من پيشى گرفته است و عفو من قبل از مجازات من خواهد بود .
به يقين اجابت كردم برايتان پيش از آن كه مرا بخوانيد و اعطا كردم به شما پيش از آن كه از من بخواهيد .
هر كس از شما كه با اين گواهى به ملاقات من بيايد كه : « نيست خدايى جز خدا و يكتاست و شريكى ندارد و همانا محمّد صلى الله عليه و آله بنده و فرستادهى اوست كه در گفتارش راستگوست و در افعالش به حق عمل مىكند و اين كه علىّبنابى طالب عليه السلام برادر او و وصىّ او است بعدش و نيز ولىّ او كه اطاعت از او هم چون اطاعت از محمّد صلى الله عليه و آله لازم است . پس همانا دوستان او آن برگزيدگان پاك شدهى مبارك به عجايب آيات خداوند و دلايل حجتهاى خداوند پس از او اولياى اويند ، ( در اين صورت ) او را به بهشتم داخل مىكنم ، هر چند گناهانش مانندكف دريا باشد .
حضرت سپس فرمود : پس هنگامى كه پيامبر ما محمّد مبعوث شد ، خداوند به او فرمود : اى محمّد صلى الله عليه و آله ! تو در جانب سرزمين طور نبودى ، آن هنگام كه ما امّتت را به اين كرامت ندا زديم ، بلكه رحمتى از پروردگارت بود .
سپس او به محمّد صلى الله عليه و آله فرمود : بگو ستايش مخصوص پروردگار جهانيان است ، به خاطر اين فضيلتى كه به ما اختصاص دادى و به امّتش نيز فرمود :
بگوييد شما كه « ستايش مخصوص خداوندى است كه پروردگار جهانيان است ، به خاطر آنچه از اين فضائل به ما اختصاص دارد .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 561
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٥٦١