خداوند تعالى فرمود : يا موسى ! آيا ندانستى كه برترى اصحاب محمّد بر جميع اصحاب رسولان همانند برترى آلمحمّد صلى الله عليه و آله بر جميع اصحاب رسولان است ؟ !
پس موسى عرضه داشت : پروردگارا ! اگر محمّد صلى الله عليه و آله و آلش و اصحابش آن گونهاند كه توصيف نمودى ، آيا در امّتهاى انبيا از امّت من نزد تو پر فضيلتتر وجود دارد كه ابرها بر سرشان سايه افكندند و تو بر آنها منت نازل فرمودى و دريا را برايشان شكافتى .
آن گاه خداوند جلّ جلاله فرمود : يا موسى ! آيا ندانستهاى كه برترى امّت محمّد صلى الله عليه و آله بر تمام امّتها مانند برترى من است بر تمامى خلايقم ؟ !
موسى عرضه داشت : پروردگارا كاش آنها را مىديدم !
در اين هنگام بود كه خداوند اينگونه به او وحى كرد كه : يا موسى ! همانا تو هرگز آنها را نخواهى ديد ؛ پس اكنون زمان ظهور آنها نيست و ليكن آنها را در آينده در بهشت ، در بهشتهاى عدن و در فردوس در حضور محمّد صلى الله عليه و آله خواهى ديد كه در نعمتها مىغلطند و آيا دوست دارى تا كلامشان را به تو بشنوانم .
موسى عرضه داشت : آرى اى خداى من !
آن گه خداوند فرمود : در پيشگاه من بايست و كمرت را چنان ببند چونان ايستادن بندهى خوارى در پيشگاه آقا و پادشاهى بزرگ .
موسى عليه السلام چنين كرد و آن گاه پروردگارمان ( عزّ و جل ) چنين ندا داد : اى امّت محمّد صلى الله عليه و آله ! آن گه تمام آنان در صلب پدرانشان و رحم مادرانشان اين گونه پاسخ او را دادند كه : لبّيك بار خدايا ! لبّيك ، شريكى براى تو نيست لبّيك ، همانا ستايش و نعمت و مُلك براى تو است . شريكى ندارى لبّيك .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 559
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٥٥٩