و اما آيهء هفتم اين است : ( بدرستى كه خدا و فرشتگان او به پيامبر درود مىفرستند ، اى آن كسانى ايمان آوردهايد ، ) بر وى درود فرستيد و سلام گوئيد .
معاندين مىدانستند كه از چه جهت اين آيهء شريفه نازل شده و به رسولخدا گفتند : ما مىدانيم چگونه به تو سلام كنيم ، اما كيفيت صلوات را بيان كنيد .
حضرت فرمود : بگوئيد « اللّهم صل على محمد و آل محمد كما صليت و باركت على ابراهيم و آل ابراهيم انك حميد مجيد » ، اى مردم آيا در ميان شما در اين مطلب اختلافى هست ؟
عرض كردند : اختلافى نيست .
مأمون عرض كرد : در اين مطلب ، اصلا اختلافى نيست و امت بر آن اجماع دارند ، امَّا چيزى هست كه نزد خود در قرآن اهلبيت كه واضحتر باشد ؟
حضرت فرمود : بلى ، مرا از قول خداى متعال خبر دهيد
« يس وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ »
كه مقصود به يس كيست ؟
علماء عرض كردند : كه مقصود از يس ، محمد است و احدى در آن شك و شبهه ندارد .
حضرت فرمود : يس خداى عزوجل به محمد و آلمحمد از اين جهت فضيلتى عطا كرده است كه احدى به كنه وصف آن فضيلت نمىرسد مگر آنكه دانشورى و عقل بسيار داشته باشد و نكته اين مطلب آنست كه حقتعالى بر احدى سلام نگفته است ، مگر بر انبياء عليه السلام كه در قرآن مجيد فرموده
« سَلامٌ عَلى نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ »
و فرموده است
« سَلامٌ عَلى إِبْراهِيمَ »
و فرموده است
« سَلامٌ عَلى مُوسى وَ هارُونَ »
و نفرموده است سلام على آلنوح و نفرموده است سلام على آلابراهيم و نفرموده است سلام على آلموسى و هرون و فرموده است : سلام على آل ياسين يعنى آل محمد صلى الله عليه و آله ،